ارزیابی اثر سیاست های بهره وری و قیمتی بر امنیت آب، انرژی و غذا در ایران: رویکرد پیوندی مبتنی بر مدل تعادل عمومی محاسبه پذیر

امنیت آب، انرژی و غذا از چالش های مهم اقتصاد ایران هستند و مدیریت این سه مسئله حیاتی برای دستیابی به توسعه پایدار، نیازمند رویکردی سیستمی و جامع است. در این پژوهش، موضوع امنیت با «رویکرد پیوندی» بررسی شده است؛ رویکردی که در آن تاثیرات این سه بخش به شدت مرتبط فرض شده، به طوری که وضعیت هر بخش، سایر بخش ها را متاثر می کند و نیازمند مدیریت یکپارچه و شناخت دقیق هم افزایی ها و بده بستان هاست.این مطالعه با استفاده از مدل تعادل عمومی محاسبه پذیر و ماتریس حسابداری اجتماعی ایران ، تاثیر سیاست های بهبود بهره وری و شوک های قیمتی را بر امنیت آب، انرژی و غذا و رابطه پیوندی آن ها ارزیابی کرده است.نتایج شبیه سازی ها نشان می دهد که سیاست های بهبود بهره وری، به طور کلی سبب افزایش رفاه عمومی و ارتقای امنیت در هر سه بخش می شوند. این سیاست ها در صورت اجرای ترکیبی و با اولویت بندی درست، به حداکثر کارایی می رسند. بهبود بهره وری انرژی نسبت به آب و غذا تاثیر قوی تری داشته و ترکیب سیاست های انرژی و غذا بالاترین اثر مثبت را به همراه دارد.در مقابل، نتایج حاکی از آن است که ابزارهای قیمتی (مانند حذف یارانه ها)، برخلاف سیاست های بهره وری، به طور کلی رفاه را کاهش داده و اثرات جانبی گسترده ای بر امنیت این متغیرها دارند. افزایش قیمت غذا بیشترین آسیب را به امنیت غذایی زده و افزایش قیمت انرژی، شوک سیستمی به کل پیوند وارد می کند؛ درحالی که افزایش قیمت آب تاثیر قابل توجهی بر کلیت پیوندها ندارد. در نهایت، ترکیب سیاست های قیمتی با سیاست های بهره وری می تواند بده بستان های منفی را به حداقل رسانده و هم افزایی مثبتی ایجاد کند

کلیدواژه ها:

پیوند آب ، انرژی و غذا ، امنیت آب انرژی و غذا ، تعادل عمومی قابل محاسبه