تاثیر کاربرد هوش مصنوعی بر سیستم های کاری با عملکرد بالا با نقش میانجی توسعه پتانسیل کارکنان مطالعه موردی: بخش تولید کارخانه جوجه کشی اکسین

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر کاربرد هوش مصنوعی بر سیستم های کاری با عملکرد بالا با توجه به نقش میانجی توسعه پتانسیل کارکنان در بخش تولید کارخانه جوجه کشی اکسین است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش شامل ۳۰۰ نفر از کارکنان بخش تولید بود که بر اساس فرمول کوکران برای جامعه محدود، ۱۶۹ نفر به عنوان نمونه انتخاب و با روش نمونه گیری تصادفی ساده مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از پرسشنامه پنج درجه ای لیکرت گردآوری و با مدل سازی معادلات ساختاری و نرم افزار SmartPLS تحلیل شدند. یافته ها نشان داد کاربرد هوش مصنوعی بر سیستم های کاری با عملکرد بالا اثر مستقیم و معناداری دارد (β=۰.۹۱۹؛ T=۳۱.۴۸۸). همچنین کاربرد هوش مصنوعی بر توسعه پتانسیل کارکنان اثر مثبت و معنادار داشت (β=۰.۸۹۳؛ T=۶.۶۳۵) و توسعه پتانسیل کارکنان نیز بر سیستم های کاری با عملکرد بالا اثر مثبت و معناداری نشان داد (β=۰.۸۳۸؛ T=۹.۳۵۶). افزون بر این، اثر میانجی توسعه پتانسیل کارکنان معنادار بود (T=۷.۵۷۲) و مقدار VAF برابر ۴۴.۹ درصد به دست آمد که بیانگر میانجی گری جزئی است. نتایج نشان می دهد ارزش آفرینی هوش مصنوعی در محیط تولیدی صرفا به استقرار فناوری محدود نیست، بلکه توسعه دانش، مهارت و قابلیت های کارکنان نیز بخشی از سازوکار تحقق سیستم های کاری با عملکرد بالاست.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، سیستم های کاری با عملکرد بالا ، توسعه پتانسیل کارکنان ، مدل سازی معادلات ساختاری ، SmartPLS ، بخش تولید.