نقش طراحی و برنامه ریزی شهری درکاهش مخاطرات زلزله

کشورپهناور ایران و عزیزایران بعلت قرارگیری برروی کمربند زلزله و گسلهای اصلی و فرعی وفعالازجمله پهنه های اسیب پذیردرسطح جهان می باشد باتوجه به افزایش روزافزون جمعیت وازدیاد جمعیت شهری نسبت به جمعیت روستایی و ضرورت توسعه مناطق شهری چگونگی مقابله با زلزله یکی ازنگرانیهای مهم جوامع شهری می باشد بررسی میزان اسیب ها و صدمات ناشی اززلزله دربسیاری ازشهرها نشاندهنده وضعیت نامطلوب برنامه ریزی شهری و عدم شناسایی مواد کاهش خطرات زلزله است عدم توجه به طرحهای امایش جامع و عدم برنامه ریزی صحیح دراین خصوص و ضعف کلی کالبدشهرها گسترش شهر درنقاط پرخطر عدم جداسازی بافت ها عدم توجه به فضای بازشهری و تراکم جمعیت بالا باعث افزایش خسارات مالی و جانی دراین شهرها می گردددراین مقاله سعی شده است باتوجه به پهنه بندی زلزله علاوه برتمهیدات لازم برای مقاومت سازه ها نگاهی علمی دربرنامه ریزی شهری باتوجه به ساختارمقیاسها مختلف کالبدی و نظام شهری و همچنین طراحی شهری داشته باشیم و نقش برنامهریزی وطراحی شهری درقبل اززلزله درطرح های شهری مدیریت بحران اسکان موقت اسکان دائم بعنوان عامل اساسی بررسی و پارادوکس های موجود دراین زمینه ها را ارزیابی نماییم

کلیدواژه ها:

شهر - مقایس شهری ، زلزله ، آسیب پذیری ، برنامه ریزی شهری ، طراحی شهری