قانون تسهیل مجوزهای کسب وکار و چالش های حقوقی آن برای کارآفرینی در حرفه های خوداشتغالی (مطالعه ی موردی: صنایع خلاق و مشاغل خانگی)

این مقاله به بررسی «قانون تسهیل صدور مجوزهای کسب وکار» و چالش های حقوقی ناشی از اجرای آن بر کارآفرینی در حرفه های خوداشتغالی، با تمرکز بر صنایع خلاق و مشاغل خانگی می پردازد. مسئله اصلی پژوهش، تحلیل میزان کارآمدی این قانون در کاهش موانع اداری ورود به بازار و ارزیابی آثار آن بر امنیت حقوقی و ریسک پذیری فعالان اقتصادی است. روش تحقیق به صورت توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر بررسی اسناد قانونی و منابع کتابخانه ای است.یافته های پژوهش نشان می دهد که قانون تسهیل مجوزها با ایجاد سازوکارهایی همچون تفکیک مجوزهای ثبت محور و تاییدمحور، استقرار درگاه ملی مجوزها و پیش بینی صدور خودکار مجوز در صورت استنکاف دستگاه های اجرایی، گام مهمی در جهت کاهش بروکراسی اداری و افزایش شفافیت برداشته است. با این حال، اجرای این قانون با چالش هایی مواجه است.در سطح کارآفرینی، نتایج نشان می دهد که تسهیل فرآیند صدور مجوزها می تواند موجب افزایش ورود به بازار، رشد مشاغل خانگی و توسعه صنایع خلاق شود، اما در صورت نبود نظارت پسینی کارآمد و ثبات حقوقی، ممکن است به کاهش کیفیت خدمات و افزایش نااطمینانی حقوقی منجر گردد. بنابراین، موفقیت این قانون مستلزم ایجاد توازن میان آزادی اقتصادی، امنیت حقوقی و نظام نظارتی کارآمد است.

کلیدواژه ها:

قانون تسهیل صدور مجوزها ، کارآفرینی ، مشاغل خانگی ، صنایع خلاق ، حقوق اداری ، مجوز کسب وکار