مدل رزوناتور و ساختار پیرنگ سینمایی: صورت بندی چارچوبی برای تحلیل نوسان های هیجانی شخصیت

ساختار پیرنگ در نظریه روایت غالبا به صورت توالی خطی رخدادها یا مجموعه ای از مراحل ازپیش تعیین شده صورت بندی شده است؛ رویکردی که ممکن است توانایی کافی برای توضیح تنوع شکل های روایی را نداشته باشد. مسئله پژوهش حاضر، چگونگی تبیین ساختار پیرنگ به عنوان فرایندی پویا و قابل تغییر در طول روایت است. هدف پژوهش، ارائه چارچوبی تحلیلی برای شناسایی و توصیف شکل های مختلف سازمان یابی پیرنگ بر اساس الگوی «رزوناتور» است. پژوهش حاضر با روش تحلیلی- نظری و از طریق مطالعه و بازسازی انتقادی الگوهای نظری ساختار پیرنگ انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که پیرنگ را می توان نه صرفا به عنوان زنجیره ای از نقاط عطف، بلکه به عنوان الگویی از تغییرات پیوسته میان وضعیت های روایی در نظر گرفت؛ به گونه ای که هر رخداد یا کنش، وضعیت موجود را دگرگون کرده و نیرویی برای حرکت روایت به وضعیت بعدی ایجاد می کند. بر این اساس، مدل پیشنهادی با تمرکز بر دامنه، جهت، شدت و تداوم تغییرات روایی، امکان شناسایی و مقایسه شکل های متفاوت پیرنگ را فراهم می کند. نوآوری اصلی این چارچوب در آن است که به جای تحمیل یک ساختار مرحله ای ثابت بر روایت، «شکل حرکت پیرنگ» را به عنوان واحد اصلی تحلیل در نظر می گیرد و از این طریق می تواند ساختار روایت های کلاسیک، شخصیت محور، واقع گرا و کم رخداد را در یک چارچوب واحد مطالعه کند. این مدل می تواند به عنوان ابزاری برای تحلیل تطبیقی ساختار پیرنگ در روایت سینمایی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

پیرنگ ، ساختار روایت ، شکل پیرنگ ، مدل رزوناتور ، روایت سینمایی