هوش انسانی دربرابر هوش مصنوعی،چه چیزی در مدرسه یاد میگیریم که ربات ها بلد نیستند؟

گسترش هوش مصنوعی، بسیاری از فعالیت های آموزشی و یادگیری را با تغییرات جدی روبه رو کرده است و دسترسی سریع به اطلاعات، تولید محتوا، پاسخ گویی به پرسش ها و شخصی سازی فرایند یادگیری را آسان تر ساخته است. در چنین شرایطی، پرسش اساسی برای نظام آموزش وپرورش این نیست که آیا فناوری می تواند بخشی از وظایف آموزشی را انجام دهد، بلکه این است که مدرسه چه نوع توانایی هایی را باید در دانش آموزان پرورش دهد که در برابر خودکارشدن فعالیت های شناختی همچنان ارزشمند باقی بمانند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تمایز میان قابلیت های هوش مصنوعی و ابعاد انسانی یادگیری و شناسایی مهارت هایی انجام شده است که نقش مدرسه در پرورش آن ها همچنان اساسی است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسناد، منابع علمی و پژوهش های مرتبط با هوش مصنوعی، یادگیری، تفکر انتقادی، خلاقیت، مهارت های اجتماعی و تربیت اخلاقی است. یافته ها نشان می دهد تفکر انتقادی، قضاوت اخلاقی، همدلی، خودآگاهی، مسئولیت پذیری، همکاری، معناپردازی، خلاقیت، توانایی گفت وگو و شکل دهی هویت، از مهم ترین حوزه هایی هستند که آموزش آن ها نیازمند تجربه انسانی و تعامل اجتماعی است.

کلیدواژه ها:

هوش انسانی ، هوش مصنوعی ، آموزش وپرورش ، مدرسه ، تفکر انتقادی ، خلاقیت ، مهارت های اجتماعی ، تربیت اخلاقی ، یادگیری انسانی