نقش سبک های دلبستگی در بروز مشکلات عاطفی و افت انگیزه تحصیلی در دانش آموزان

سبک های دلبستگی به عنوان یکی از سازه های بنیادین روان شناسی تحولی و بالینی، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری الگوهای هیجانی، اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان ایفا می کنند. پژوهش های مروری حاضر با هدف واکاوی نقش سبک های دلبستگی در بروز مشکلات عاطفی و افت انگیزه تحصیلی در دانش آموزان انجام شده است. شواهد نشان می دهد که دلبستگی ایمن با تنظیم هیجانی سازگارانه، خودکارآمدی تحصیلی بالا و انگیزه درونی قوی همراه است، در حالی که سبک های دلبستگی ناایمن اجتنابی و دوسوگرا با اضطراب، افسردگی، ترس از شکست، اجتناب از کمک طلبی و کاهش پایدار انگیزه تحصیلی مرتبط هستند. مکانیزم های واسطه ای همچون طرحواره های شناختی ناکارآمد، راهبردهای تنظیم هیجان ناسازگار، حمایت اجتماعی ادراک شده و کیفیت رابطه معلم-دانش آموز در این ارتباط نقش محوری دارند. همچنین عوامل زمینه ای مانند جنسیت، فرهنگ، سبک فرزندپروری و تجارب مدرسه ای بر شدت این رابطه اثر تعدیل کننده دارند. یافته ها حاکی از آن است که مداخلات مبتنی بر دلبستگی، آموزش تنظیم هیجان و بازسازی شناختی می توانند در کاهش مشکلات عاطفی و بهبود انگیزه تحصیلی موثر باشند. در مجموع، توجه به سبک دلبستگی به عنوان یک عامل زیربنایی در پیشگیری از افت تحصیلی و ارتقای سلامت روان دانش آموزان ضروری به نظر می رسد. این مرور بر لزوم طراحی برنامه های آموزشی و مشاوره ای حساس به دلبستگی در محیط های مدرسه تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

سبک های دلبستگی ، مشکلات عاطفی ، انگیزه تحصیلی ، دانش آموزان ، تنظیم هیجان