نقش هوش معنوی بر رفتار شهروندی سازمانی معلمان با تاکید بر متغیر تعدیل کننده جو اخلاقی مدرسه

هدف این مقاله تبیین رابطه میان هوش معنوی و رفتار شهروندی سازمانی معلمان و بررسی نقش تعدیل کننده جو اخلاقی مدرسه در این رابطه است. در مدرسه، بخش مهمی از اثربخشی آموزشی به رفتارهایی وابسته است که فراتر از شرح وظایف رسمی معلم رخ می دهد؛ رفتارهایی مانند همکاری داوطلبانه با همکاران، مسئولیت پذیری در امور مدرسه، تحمل شرایط دشوار و مشارکت فعال در حل مسائل. این مقاله با رویکرد تحلیلی مفهومی نشان می دهد هوش معنوی، به عنوان مجموعه ای از توانایی های معناجویی، خودآگاهی ارزشی، یکپارچگی اخلاقی و جهت گیری خدمت محور، می تواند منبعی درونی برای بروز رفتار شهروندی سازمانی باشد. همچنین استدلال می شود جو اخلاقی مدرسه می تواند این اثر را تقویت یا تضعیف کند؛ به این معنا که حتی اگر معلم از ظرفیت معنوی بالایی برخوردار باشد، در مدرسه ای با جو اخلاقی ناسازگار (بی عدالتی، بی اعتمادی، تبعیض یا هنجارهای مبهم) احتمال بروز پایدار رفتارهای شهروندی کاهش می یابد. در پایان، پیامدهای مدیریتی برای مدیران مدارس و پیشنهادهایی برای پژوهش های آینده ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

هوش معنوی ، رفتار شهروندی سازمانی ، جو اخلاقی مدرسه ، معلمان ، اخلاق حرفه ای ، فرهنگ مدرسه