چگونه توانستم با طراحی سازوکارهای گفت وگوی تسهیل گرانه و بازخورد دوسویه، فرهنگ تعاملی و اعتماد بین فردی را میان معلمان و کادر اجرایی بهبود بخشم؟

این اقدام پژوهی با هدف بهبود فرهنگ تعاملی و افزایش اعتماد بین فردی میان معلمان و کادر اجرایی در یک مدرسه انجام شد. مسئله از جایی برجسته شد که نشانه های کاهش اعتماد در قالب سوءبرداشت ها، مقاومت در برابر تصمیم های اجرایی، افت کیفیت همکاری، گسترش گفت وگوهای غیررسمی و کاهش مشارکت در فعالیت های مدرسه مشاهده گردید. برای حل مسئله، تمرکز بر طراحی و اجرای سازوکارهای گفت وگوی تسهیل گرانه و ایجاد چرخه های بازخورد دوسویه قرار گرفت؛ سازوکارهایی که هم فرصت شنیده شدن فراهم کند و هم تصمیم سازی را شفاف تر نماید. داده ها در دو مرحله گردآوری شد: مرحله نخست برای شناخت دقیق وضع موجود و ریشه ها و مرحله دوم برای سنجش تغییرات پس از اجرای راه حل ها. ابزارهای گردآوری شواهد شامل مشاهده مشارکتی، یادداشت های میدانی، گفت وگوهای نیمه ساخت یافته با معلمان و عوامل اجرایی، بررسی صورت جلسه ها، ثبت موارد تعارض و نیز پرسش نامه کوتاه سنجش ادراک اعتماد و کیفیت ارتباط بود. نتایج نشان داد که با اجرای منظم نشست های کوتاه و هدفمند گفت وگو، تعریف قواعد گفت وگوی محترمانه، شفاف سازی روند تصمیم گیری، راه اندازی صندوق بازخورد و پاسخ گویی مستمر، میزان مشارکت معلمان در جلسات و فعالیت های مدرسه افزایش یافت، سوءتفاهم ها کاهش پیدا کرد و شاخص های رفتاری اعتماد مانند همکاری داوطلبانه، پیگیری مسئولیت ها و کاهش گلایه های غیررسمی تقویت شد. در پایان، پیشنهادهایی برای تثبیت و تداوم سازوکارها ارائه شده است

کلیدواژه ها:

اعتماد بین فردی ، فرهنگ تعاملی ، گفت وگوی تسهیل گرانه ، بازخورد دوسویه ، مشارکت سازمانی ، ارتباطات مدرسه ، مدیریت مشارکتی