مطالعه تنوع ژنتیکی و الگوهای مقاومت دارویی در ایزوله های بالینی و حیوانی Candida krusei و Candida parapsilosis

گونه های قارچی Candida krusei و Candida parapsilosis به عنوان پاتوژن های فرصت طلب، به ویژه در عفونت های بیمارستانی، به دلیل مقاومت ذاتی یا اکتسابی به عوامل ضدقارچی مانند فلوکونازول و آمفوتریسین B، چالش های درمانی و اپیدمیولوژیک اهمیت قابل توجهی ایجاد کرده اند. این پژوهش با هدف مقایسه تنوع ژنتیکی و الگوهای مقاومت دارویی در ایزوله های بالینی (انسانی) و حیوانی این دو گونه طراحی شد. از ۶۰ ایزوله (۳۰ ایزوله از هر گونه) با استفاده از روش های مولکولی پیشرفته نظیر RAPD-PCR و Microsatellite-PCR، و همچنین ارزیابی بیان ژن های مقاومت چنددارویی (MDR۱، CDR۱، CDR۲) و ژن های ویرولانس (ALS) استفاده شد. نتایج نشان داد که ایزوله های انسانی و حیوانی از نظر ژنتیکی تفاوت معناداری دارند (ضریب تشابه ۶۵٪≥ در RAPD-PCR). ژن های MDR۱ و CDR۲ در ایزوله های بالینی C. krusei (۳/۷۸٪) و C. parapsilosis (۱/۶۲٪) شیوع بالاتری داشتند و همبستگی مستقیمی با مقاومت به آمفوتریسین B و کتوکونازول نشان دادند. همچنین، بیان ژن های ALS در ایزوله های انسانی C. krusei به طور معناداری بیشتر بود. تحلیل فیلوژنتیکی، تکامل مستقل سویه ها در محیط های بالینی و دامپزشکی را تایید کرد. این مطالعه بر لزوم پایش اپیدمیولوژیک و طراحی استراتژی های درمانی هدفمند برای مهار مقاومت دارویی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

تنوع ژنتیکی ، کاندیدا کروزئی ، کاندیدا پاراپسیلوزیس ، RAPD-PCR ، ریزماهواره-PCR