روند و عوامل مرتبط با کودک همسری بین دختران در کشورهای شبه قاره هند

کودک همسری یک رفتار ضد حقوق بشر است که پیامدهای جبران ناپذیری در ابعاد احساسی، جسمانی، اجتماعی و اقتصادی زندگی دختران دارد. این مطالعه میزان، روند و عوامل مرتبط با کودک همسری را در هشت کشور شبه قاره هند با روش تحلیل ثانویه داده های بانک جهانی و یونیسف مورد بررسی قرار می دهد. جهت تحلیل داده ها از نرم افزار اکسل و Spss استفاده گردید. یافته های این تحقیق نشان داد کودک همسری، یک مسئله شایع در شبه قاره هند است. بیشترین نسبت کودک همسری متعلق به کشور بنگلادش و نپال است و کمترین متعلق به کشور مالدیو، سریلانکا و میانمار است. روند کلی کودک همسری در ۲۵ سال اخیر بین هشت کشور شبه قاره هند حاکی از تغییرات نزولی بوده است. بیشترین میزان کودک همسری در طبقات فقیر، فاقد تحصیل و روستایی رخ می دهد. همچنین، یافته های پژوهش حاضر حاکی از آن است با افزایش شاخص های درآمد ناخالص ملی، توسعه انسانی، باروری، کاهش سطح فقر و نابرابری جنسیتی بطور متقابل نابرابری های اجتماعی-اقتصادی کمتر شده و در نتیجه میزان کودک همسری دختران روند نزولی یافته است. از اینرو، الگوها و سیاست ها باید به طور گسترده منع ازدواج قبل از ۱۸ سالگی را در کنار مداخلات هدفمند و حمایت گرایانه برای گروه های محروم ترویج کنند.

کلیدواژه ها:

کودک همسری ، نابرابری ، ازدواج ، دختران ، شبه قاره هند