نسبت معنای زندگی با زادستیزی نزد دیوید بنتار

این مقاله به تحلیل و بررسی نظام مند و منطقی دیدگاه زادستیزانه ی دیوید بنتار و ارتباط آن با مسئله ی معنای زندگی می پردازد. هدف پژوهش، بررسی مبانی منطقی و اخلاقی استدلال بنتار در باب «بدی وجود داشتن» و نقد پیامدهای آن بر اخلاق تولیدمثل و معنای زندگی است. روش تحقیق توصیفی تحلیلی است و با تکیه بر منابع اصلی بنتار و منتقدان او، به واکاوی منطقی استدلال «عدم تقارن میان لذت و درد» می پردازد. بنتار با تکیه بر رویکردی تحلیلی و عینیت گرایانه، زندگی را از اساس فاقد ارزش مثبت می داند و تولد را امری زیان بار تلقی می کند. عدم تقارن میان لذت و درد، پایین بودن کیفیت زندگی انسان، خوش گمانی و خودفریبی روان شناختی انسان ها و تمایز میان ارزش آغاز و ادامه ی زندگی محوری ترین مولفه های استدلال بنتار است. استدلال منطقی بنتار در مورد عدم تقارن لذت و درد منطقی است ولی گذار نادرست او از «هست» ها به «باید» ها منطق نهایی او را زیر سوال می برد. استدلال بنتار، با وجود انسجام درونی، در سطح منطقی و هستی شناسانه ناکافی و غیرواقع گرایانه است.

کلیدواژه ها:

معنای زندگی ، دیوید بنتار ، زادستیزی ، تولیدمثل