بازخوانی سروده «العار الذی نتقیه» از امل دنقل بر پایه نظریه رمزگان زیبایی شناختی پی یر گیرو و نظریه کهن الگوی یونگ

این پژوهش به بررسی سروده «العار الذی نتقیه» از امل دنقل، شاعر برجسته معاصر عرب، با رویکردی نشانه شناختی و بر اساس نظریه رمزگان زیبایی شناختی پییر گیرو می پردازد. هدف اصلی آن کشف نظام رمزگانی حاکم بر شعر و تبیین بازنمایی مفاهیمی چون هویت ملی، خیانت به وطن و بازسازی روابط جمعی است. روش تحقیق مقاله، توصیفی-تحلیلی بوده و با تحلیل دقیق متن شعر و انطباق آن با نظریه رمزگانی گیرو انجام شده است. تحلیل نشانه شناختی سروده نشان می دهد که شعر دنقل را نمی توان صرفا یک اثر ادبی به شمار آورد، بلکه بازتابی از رنج ها، آرزوها و آرمان های رمانتیک اجتماعی در شعر معاصر عرب است. شاعر با ترکیب هنرمندانه عناصر زبانی و نمادین، مخاطب را به تفکر درباره مسئولیت فردی و جمعی در برابر میهن و تاریخ سوق می دهد. این سروده، علاوه بر ارزش ادبی، سندی گویای از بحران هویت و دغدغه های ملی در جهان عرب معاصر محسوب می شود. نتایج پژوهش نشان می دهد که دنقل با بهره گیری از رمزگان های زبانی، تقابل های معنایی (مانند مرگ/زندگی، خیانت/وفاداری) و کهن الگوهای نمادین (مادر، پیر فرزانه)، تصویری چندلایه از وضعیت اجتماعی و روانی مصر پس از شکست ۱۹۶۷ ارائه می دهد. کهن الگوی «مادر» به عنوان نماد ملت و «پیر فرزانه» به عنوان خرد جمعی، نقش محوری در ساختار معنایی شعر دارند.

کلیدواژه ها:

ادبیات غنایی ، العار الذی نتقیه ، پی یر گیرو