استنتاج مخالف در داوری سرمایه گذاری بین المللی

بخش نخست این مقاله به تبیین مفهوم استنتاج مخالف در داوری بین المللی سرمایه گذاری اختصاص دارد ابزاری که در واکنش به امتناع یکی از طرفین از ارائه مدارک به کار گرفته می شود تا از انحصار اطلاعاتی جلوگیری گردد و تعادل دادرسی حفظ شود. در بخش دوم، روش تحقیق توصیفی-تحلیلی با رویکرد موردپژوهی است که از تحلیل رویه های داوری ایکسید و بررسی پرونده ه بهره گرفته تا کاربرد و چارچوب قانونی این ابزار را نشان دهد. اعمال استنتاج مخالف منوط به احراز معیارهایی چون دسترسی طرف ممتنع به اسناد، اهمیت موضوع و وجود شواهد اولیه است، دیوان داوری با تکیه بر اختیارات ذاتی و قواعد ضمنی، حتی در فقدان تصریح قانونی، مجاز به بهره گیری از این ابزار است، این شیوه در تقویت شفافیت و پیشگیری از تاکتیک های کارشکنانه نقش مهمی دارد. در مجموع، استنتاج مخالف با حفظ تعادل فرایند داوری، صدور آرای منطقی تر و عادلانه تر را تسهیل می کند.

کلیدواژه ها:

استنتاج مخالف ، داوری بین المللی ، اختیارات داوران ، ایکسید ، عدم ارائه اسناد