ماهیت و ویژگی های قراردادهای رابطه ای با تاکید بر کارکرد آنها در زنجیره تامین و برون سپاری

گسترش روابط مستمر و پیچیده بنگاه ها در زنجیره های تامین و برون سپاری، محدودیت الگوی سنتی قرارداد را که بر تعیین قبلی تعهدات و اجرای رسمی آنها استوار است، آشکار ساخته است. قراردادهای رابطه ای با تاکید بر استمرار رابطه، همکاری، اعتماد، انعطاف پذیری و سازگاری مستمر طرفین، ظرفیت پاسخ گویی به شرایطی را فراهم می کنند که پیش بینی و تنظیم کامل آنها در زمان انعقاد قرارداد امکان پذیر نیست. پژوهش حاضر با هدف تبیین ماهیت قراردادهای رابطه ای و بررسی کارکرد و جایگاه آنها در روابط زنجیره تامین و برون سپاری انجام شده است. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای، ضمن بررسی مبانی نظری و تمایز این رویکرد از الگوی کلاسیک و نئوکلاسیک قراردادها، شرایط و کارکردهای قراردادهای رابطه ای را در روابط تجاری بلندمدت بررسی می کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که قرارداد رابطه ای، به عنوان رویکردی نوین در حقوق قراردادها، می تواند از طریق ایجاد امکان سازگاری مستمر با شرایط پیش بینی نشده، تقویت همکاری و تبادل اطلاعات، تسهیل حل مشترک مسائل، یادگیری و خلق ارزش مشترک در زنجیره تامین و حمایت از سرمایه گذاری های خاص کارآمدی روابط زنجیره تامین و برون سپاری را افزایش دهد. همچنین، خوداجرایی این قراردادها بر منافع آینده رابطه، اعتماد، شهرت، تعهدات متقابل و امکان خاتمه رابطه استوار است.

کلیدواژه ها:

قراردادهای رابطه ای ، زنجیره ارزش ، مدیریت زنجیره ارزش ، برون سپاری