<span dir="RTL" lang="AR-SA">تبیین نقش اقتصاد سیاسی فضا در تحقق برنامهریزی تعاملی در کلان شهر تهران

پذیرش رویکردهای نوین در نظام برنامهریزی و طراحی شهری نیازمند بسترسازی و انعطاف در اصول و رویه های کلان مسلط بر برنامه ریزی فضا، به مانند اصول حاکم بر اقتصاد سیاسی فضا، است. این همسویی می تواند نویددهنده تحولات و تحقق تغییرات ساختاری و کارکردی در نظام تصمیم سازی و تصمیم گیری در نظام برنامه ریزی و طرح ریزی توسعه شهری باشد. این پژوهش تلاش میکند به تبیین نقش اقتصاد سیاسی فضا در تحقق رویکرد برنامه ریزی تعاملی در طرح ریزی توسعه شهری کلان شهر تهران بپردازد. با بهرهگیری از یک روش تحقیق آمیخته به صورت کمی و کیفی و بهره گیری از روش دلفی هدفمند و روش پیمایشی با ابزار پرسشنامه، داده های پژوهش گردآوری شد. نتایج به دست آمده، با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری، نشان داد اقتصاد سیاسی فضا نقش مثبت و معناداری در تحقق رویکرد برنامهریزی تعاملی در فرایند طرحریزی توسعه شهری کلان شهر تهران دارد. در واقع، مطابق با نتایج، نقش اقتصاد سیاسی فضا در تحقق تحولات ساختاری و کارکردی مد نظر رویکرد برنامه ریزی تعاملی برای ایجاد تحول در طرح ریزی توسعه شهری در کلان شهر تهران مثبت و معنادار است. این پژوهش نقش اقتصاد سیاسی فضا و هم سویی آن با تحولات نوگرایانه در ایجاد تحولات سازنده و کارآمد در نظام تصمیم سازی و تصمیم گیری طرح های توسعه شهری را برجسته می کند.

کلیدواژه ها:

اقتصاد سیاسی فضا ، برنامه ریزی تعاملی ، طرح ریزی شهری ، کلانشهر تهران