<span lang="FA">نمادها و نمودهای فره شاهی در دوران پادشاهی بهرام گور ساسانی در تاریخ طبری

«فره» موهبتی خدایی است که به دارنده اش، خرد، راستی، قدرت، پیروزی، روشنائی، شکوه و زیبائی می داده است. مفهوم فره، در قلمرو اندیشه دینی و سیاسی ایران باستان بسیار مهم بوده است؛ به ویژه در زمان ساسانی ها دلالت بر مشروعیت اجتماعی و قدرت مذهبی پادشاه می کرده است. محمد بن جریر طبری، مفسر بزرگ و برجسته قرآن، فقیه، الهیدان و مورخ تاثیرگزار و صاحب نام ایرانی است. تاریخ طبری نخستین منبع اصلی اسلامی و ایرانی است که به مفهوم باستانی «فره» اشاره می‎کند. طبری به خدای نامه های ساسانی دسترسی داشته است و از طریق آنها، نسبت به این مفهوم مهم در اندیشه ایران باستان آگاه بوده است و حتی به نظر می رسد آن را به شکل مفهوم «خلیفه الله» به الهیات اسلامی انتقال داده است. در این مقاله به نمادها و نمودها یا تجسم ها و تجلی های «فره» در دوران پادشاهی بهرام گور ساسانی، که در تاریخ طبری روایت شده است، پرداخته می شود. داده های این تحقیق به روش کتابخانه ای گردآوری گردیده و با روش کیفی تحلیل محتوا دسته بندی و تفسیر شده اند. نمادها و نمودهای فره مندی بهرام گور در شکار شیر و فیل، چهره، تاج و زینت، آتش، اسب، خردورزی، حسن تدبیر و آبادانی، شجاعت، قدرت و هنرهای رزمی، خیرخواهی و بخشندگی، پیروزی در جنگ ها نمایان شده است.

کلیدواژه ها:

فره ، شاه ، بهرام گور ، روایت و طبری