<span dir="RTL" lang="FA">نقش اضطرار مجنی علیه در وارد کردن جنایت بر خود در فرض تسبیب

استناد جنایت به جانی مهم ترین بحث حقوق جزا و جرم شناسی است. در پاره ای موارد این امر مشتبه می شود. یکی از این موارد صورتی است که فردی (سبب) قصد وارد کردن جنایت بر دیگری را دارد و مجنی علیه دچار اضطرار و برای نجات خود و از روی اختیار مرتکب فعلی می شود که آن فعل موجب وارد شدن جنایت بر خود او می شود. در این صورت جنایت مستند به سبب است یا مضطر؟ در این نوشته تلاش شد تا در چارچوب دانش فقه و با رویکرد تحلیلی اجتهادی و با هدف پاسخی صحیح و کارآمد به تحلیل مسئله پرداخته شود. یافته های پژوهش حاکی از آن است که دو دلیل ذکرشده برای عدم ضمان سبب (عدم الجاء به فعل واقع شده و قیاس محل بحث به مسئله «اقتل نفسک و الا قتلتک») صحیح نیست. از بین پنج دلیل اقامه شده برای ضمان سبب تنها دلیل وجدان عقلی بنا بر اینکه مراد از عقل عقلا باشد صحیح است؛ در غیر این صورت طرفین باید با یک دیگر مصالحه کنند.

کلیدواژه ها:

استناد ، تسبیب ، اضطرار ، جانی ، مجنی علیه