تزئینات نمای بیرونی امامزاده اسحاق(ع) گرگان مربوط به دوره سلجوقیان و تیموریان

امامزاده اسحاق (ع)، زیارتگاه تاریخی و از بناهای دوره سلجوقی می باشد. نمای بیرونی امامزاده دارای کتیبه ها و مقرنس کاری آجری مربوط به دوره ی سلجوقیان و درب چوبی متعلق به دوره ی تیموریان است. از سده ها قبل حیاط این امامزاده از گورستان های اصلی استرآباد و محل دفن رجال و افراد شهیر این منطقه بوده است؛ با سنگ قبرهایی که گاه متعلق به ۴۵۰-۴۰۰ سال پیش می باشد و اکنون در کاخ موزه گرگان نگهداری می شود. هدف از پژوهش حاضر تجزیه وتحلیل و شناخت ویژگی های بصری و زیبایی شناختی تزئینات نمای بیرونی امامزاده اسحاق(ع) است. این پژوهش از نظر نوع تحقیق، کاربردی - توسعه ای و از زوایای مختلف هنری با تکیه بر روش توصیفی- تحلیلی و تاریخی و نیز با بهره گیری از شیوه کتابخانه ای، اسنادی و به صورت میدانی مورد مطالعه قرار گرفت. در تجزیه و تحلیل، ابتدا به بیان مضمون و ویژگی تزئینات گرافیکی امامزاده اسحاق(ع) پرداخته شد؛ سپس، تزئینات این بنا اجرا و نتایج حاصل از آن به روش توصیفی- تحلیلی ارائه گردید. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد، تزئینات جزء اصلی معماری امامزاده اسحاق(ع) است و بخش عمده ای از معماری اسلامی به تزئینات اختصاص دارد. در تزئینات نمای بیرونی امامزاده اسحاق(ع) مفاهیم هندسی آجرکاری و منبت کاری به خوبی رعایت و اصول زیبایی شناختی در این بنا مورد توجه قرار گرفته است. تزئینات چوبی و آجری ظریف و زیبای بنا نشان از هنرمندی و تسلط سازندگان می دهد که چگونه با کمترین مصالح، به این بنای ساده روح و جان بخشیده اند.

کلیدواژه ها:

امامزاده اسحاق(ع) ، سلجوقیان ، تیموریان ، مضامین تزئینی ، نمای بیرونی