تحلیل ساختار بصری و مولفه های هویتی در آثار هنرمندان دیاسپورای معاصر خاورمیانه با رویکرد نقد فلدمن

هنر خاورمیانه، در قرن بیست و یکم به مانند سایر هنرهای غیر غربی در جهان مطرح شد. این هنر در دوره جهانی شدن، در پی یک روایت کامل از «خود بودگی» است که بعد از درآمدن از سایه «دیگربودگی»، رشد و نما پیدا کرده است. پژوهش حاضر به بازخوانی اشکال موجود در آثار هنرمندان دیاسپورای خاورمیانه (ترنس مدرنیته، فرامدرنیته، پسامدرنیته) می پردازد. در این راستا، چند پرسش مدنظر است؛ اشکال موجود در هنر پسامدرنیته اسلامی در آثار هنرمندان خاورمیانه، دارای چه وجوه هویتی هستند؟ این اشکال حاصل چه تجربه هایی است؟ پژوهش حاضر از نوع کیفی و در حوزه مطالعات توصیفی- تحلیلی قرار می گیرد. هدف آن، تحلیل ساختار طراحی و عناصر بصری در آثار هنرمندان دیاسپورای معاصر خاورمیانه است. شیوه جمع آوری اطلاعات اسنادی با مطالعات کتابخانه ای و روش توصیف و تحلیل آثار نیز بر اساس نظریه چهار مرحله ای فلدمن به عنوان ابزار «تحلیل لایه های صوری و فرمال» در نظر گرفته شده است. ماحصل پژوهش چنین است که؛ وجوه اشکال خاص مانند خوشنویسی، هندسه با مرکزگرایی احجام در آثار، به عنوان یک واحد انتزاعی که می تواند نمادی از حقانیت و ایمان و بازگشت هویت هنرمندان دیاسپورای خاورمیانه، به خویشتن باشد، در نظر گرفت اما از طرفی، آموزه ها و علقه هایی که در هنر غرب با آن نشو و نما پیدا کرده اند، به تمامی نمی تواند نادیده گرفته شود.

کلیدواژه ها:

ترنس مدرنیته ، هنر معاصر خاورمیانه ، هنرمندان دیاسپورا ، هویت بینابینی ، هندسه و خوشنویسی انتزاعی