تاثیر هشت هفته تمرین آمادگی جسمانی ویژه ژیمناستیک و مکمل سازی سیترولین مالات بر GH، IGF-۱، تستوسترون، miR-۱ وmiR-۲۰۶ سرمی و توان انفجاری ژیمناست های پسر نوجوان

مقدمه: سیترولین مالات به عنوان یک مکمل موثر در بهبود عملکرد ورزشی و تعدیل پاسخ های آنابولیک مطرح شده است، اما شواهد محدودی درباره اثر آن در ژیمناست های نوجوان وجود دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرین آمادگی جسمانی ژیمناستیک همراه با مصرف سیترولین مالات بر GH، IGF-۱، تستوسترون، miR-۱، miR-۲۰۶ و شاخص های توان انفجاری در ژیمناست های پسر نوجوان بود.روش تحقیق: در این مطالعه نیمه تجربی، ۲۰ ژیمناست پسر ۱۰ تا ۱۴ ساله به صورت تصادفی در دو گروه تمرین + سیترولین مالات (TCM) و تمرین + دارونما (TPL) قرار گرفتند. مداخله شامل هشت هفته تمرین مهارتی و آمادگی جسمانی ژیمناستیک بود. نمونه های خونی ۴۸ ساعت پیش از شروع و ۴۸ ساعت پس از پایان دوره تمرینی اخذ شد. توان انفجاری با آزمون های پرتاب مدیسن بال و پرش سارجنت ارزیابی گردید. داده ها با آزمون تی همبسته و تحلیل کوواریانس در سطح ۰۵/۰>p تحلیل شدند.یافته ها: در گروه TCM افزایش معنی داری در GH ، IGF-۱ ، پرتاب مدیسن بال و پرش سارجنت مشاهده شد (p<۰.۰۵)، در حالی که miR-۱ و miR-۲۰۶ کاهش معنی داری نشان دادند (p<۰.۰۵). تغییرات تستوسترون در هیچ کدام از گروه ها معنی دار نبود (۵۲۳/۰=P). در ادامه، تحلیل های بین گروهی نشان داد که تغییرات ایجاد شده همگی به طور معنی داری به نفع گروه TCM بود.نتیجه گیری:هشت هفته تمرین آمادگی جسمانی ویژه ژیمناستیک و مصرف مکمل سیترولین مالات موجب تقویت پاسخ های آنابولیک (افزایش GH و IGF-۱)، تعدیل بیان miRNAهای و بهبود توان انفجاری در ژیمناست های نوجوان شد. به نظر می رسد این مکمل می تواند به عنوان راهبردی موثر برای بهینه سازی سازگاری های تمرینی در این گروه سنی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

سیترولین مالات ، ژیمناستیک ، هورمون رشد ، فاکتور رشد شبه انسولینی-۱ ، microRNA