سیر تحول مفهومی و نظری «حمایت سیاسی» در غرب؛ از پیروی دینی تا فندام سیاسی آنلاین

این پژوهش با رویکردی تبارشناسانه و بهره گیری از روش های «تحلیل اسنادی» و «ریشه شناسی تاریخی»، سیر دگردیسی مفهوم «حمایت سیاسی» در غرب را از اروپای پیشامدرن تا عصر فندام های دیجیتال واکاوی می کند. مسئله اصلی، تبیین چگونگی گذار از «پیروی دینی» به «هواداری سیاسی» (Political Fandom) و تحلیل پیامدهای آن بر دموکراسی است. یافته ها نشان می دهد که مفهوم حمایت سه پارادایم مشروعیت را پشت سر گذاشته است: نخست، پارادایم الهیاتی در جوامع شبانی و فئودالی که حمایت به مثابه «اطاعت محض» و «وفاداری» (Fealty) به قدرت شبانی تعریف می شد. دوم، پارادایم قانونی-عقلانی در عصر روشنگری و احزاب مدرن که حمایت بر پایه «رضایت» و قرارداد اجتماعی استوار بود. سوم، پارادایم عاطفی-نمایشی در عصر همگرایی رسانه ای که با ظهور «فندام سیاسی» محقق شده است. نتایج پژوهش حاکی از وجود یک الگوی چرخشی است که در آن «فناوری های ارتباطی» به عنوان پیشران تغییر عمل کرده اند؛ به گونه ای که عصر دیجیتال با وجود ابزارهای مدرن، نوعی هویت گرایی احساسی را در حمایت سیاسی تقویت کرده است. در این وضعیت، «سرمایه عاطفی» جایگزین عقلانیت حزبی شده و با شخصی سازی سیاست، زمینه برای ظهور نوعی از پوپولیسم و تغییر ماهیت شهروند به هوادار فراهم گردیده است.

کلیدواژه ها:

حمایت سیاسی ، فندام سیاسی ، وفاداری سیاسی ، پارتیزان ، پیروی دینی