<span lang="AR-SA">معماری خودگرایانه اینستاگرام: تحلیلی اخلاقی مبتنی بر تاریخچه و ساختار طراحی

این مقاله به منظور کشف نظریه ارزش حاکم بر طراحی ساختار و عملکرد اینستاگرام انجام شده است. مدعای اصلی مقاله این است که چارچوب خودگرایی جمعی کمی بر معماری اینستاگرام حاکم است؛ چارچوبی که در آن ارزش تصمیمات بر اساس پیامدهای قابل اندازه گیری برای منافع شرکت متا (رشد کاربر، تعامل و درآمد) تعریف می شود. روش انجام پژوهش، کیفی و نظری تحلیلی است و بر تلفیق سه لایه تحلیلی موازی استوار است. در لایه تاریخی، با استفاده از روش تحلیل اسنادی، سیر تحول اینستاگرام واکاوی می شود تا تغییر جهت از فایده گرایی کیفی کاربرمحور به خودگرایی جمعی کمی رشد محور نشان داده شود. در لایهه فکری، با بهره گیری از جامعه شناسی فکر و تحلیل گفتمان، زندگی نامه ها، مصاحبه ها، نامه های راهبردی و اظهارات عمومی مارک زاکربرگ و نزدیکان او به مثابه داده های متنی تحلیل می شود تا چارچوب اخلاقی ضمنی حاکم بر تصمیم های کلان متا استخراج گردد. در لایه ساختاری-روان شناختی، با تحلیل نظری معماری فنی سکو (الگوریتم فید، اکسپلور، ریلز، الگوهای تاریک، مدل های متقاعدسازی رفتاری) و تفسیر آن ها، منطق مهندسی تعامل و مدیریت توجه کاربران بازسازی می شود. در نهایت، با در نظر گرفتن چالش ها و هزینه های اجتماعی-سیاسی، راهکارهای عملی برای حرکت به سمت طراحی اخلاق محور (مانند افزایش شفافیت الگوریتمی، طراحی برای رفاه کاربر، تقویت گفتمان عمومی سالم و احترام به حریم خصوصی) ارائه شده است..

کلیدواژه ها:

اینستاگرام ، اخلاق فناوری ، خودگرایی جمعی ، فایده گرایی کمی ، طراحی اخلاق محور ، اقتصاد توجه