نقش میانجی کیفیت استفاده از محیط مجازی بر رفتار اطلاع یابی دانشجویان در رفع سرقت علمی و ادبی

این پژوهش با هدف بررسی نقش میانجی کیفیت استفاده از محیط مجازی بر رفتار اطلاع یابی دانشجویان در رفع سرقت علمی و ادبی انجام شد. در این مطالعه ترکیبی با رویکرد تفسیری ابتدا با انجام ۲۳ مصاحبه نیمه ساختارمند، مولفه ها و موانع اخلاقی سرقت علمی شناسایی و پس از اشباع داده ها، پرسشنامه ای برگرفته از گویه های استخراج شده در بین دانشجویان دکتری و کارشناسی ارشد دانشگاه های معتبر ISC توزیع و داده های کمی جمع آوری و با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (PLS-SEM) تحلیل شد. یافته های کمی دلالت بر اثر منفی مستقیم سرقت علمی بر رفتار اطلاع یابی دانشجویان داشت اما کیفیت تجربه مجازی به واسطه نقش میانجی مثبت، این رابطه را اصلاح و موجب رشد رفتار اطلاع یابی اخلاق مدار شد. یافته های کیفی نیز نشانگر نقش موانعی همچون ضعف آموزش استناددهی، ناآگاهی دانشجویان و فشارهای ساختاری-فرهنگی به عنوان عوامل موثر بودند که با تقویت آموزش اخلاق پژوهش و بهبود زیرساخت های فناورانه قابل تعدیل اند. نوآوری پژوهش در مدل سازی تجربی نقش میانجی کیفیت تجربه مجازی و ارائه راهبردهای سیاستی مبتنی بر داده های بومی و زمینه ای است که می تواند به ارتقای سلامت اخلاقی و صداقت علمی نظام آموزش عالی ایران کمک نماید. با وجود محدودیت هایی چون استفاده از داده های خوداظهاری و ماهیت مقطعی داده ها، مطالعه چارچوبی قوی برای توسعه سیاست های تلفیقی آموزشی، فناورانه و فرهنگی فراهم کرده و مبنایی برای مداخلات موثر در حوزه اخلاق اطلاعات و پژوهش فراهم می نماید.

کلیدواژه ها:

محیط مجازی ، رفتار اطلاع یابی ، دانشجویان ، سرقت علمی ، اخلاق پژوهش