ابتنای دوگانه انگاری ویژگی بر دوگانه انگاری جوهری بر اساس تحلیل امتداد زمانی-مکانی

در دوران معاصر یکی از دیدگاه هایی که در فلسفه ذهن رواج پیدا کرده است، دوگانه انگاری ویژگی است. دوگانه انگاری ویژگی، دیدگاهی است که بر اساس آن، نه دو سنخ جوهر بلکه دو سنخ ویژگی وجود دارد و این دو دسته ویژگی برآمده از جوهری فیزیکی هستند. در این مقاله با تحلیلی فلسفی که بر روی مفهوم امتداد انجام شده، نشان داده می شود که مدافعان دوگانه انگاری ویژگی هم نمی توانند قائل به علت بودن جوهر فیزیکی برای ویژگی غیرفیزیکی باشند و هم اینکه جوهر فیزیکی را معروض و محل ویژگی ها در نظر بگیرند. این سخن بر اساس تحلیل امتداد مکانی و زمانی و نیز تفاوت بین موجود مکان مند و موجودی که مکان به آن نسبت داده می شود، انجام شده است. از این رو آنان یا باید قائل به دوگانه انگاری جوهری شده و دست از مونیسم جوهری برداند و یا برای ویژگی هایی مانند آگاهی جنبه فیزیکی قائل شده و دیگر سنخ آنان را متمایز از سطح پایه به شمار نیاورند که این خلاف دلیل عقلی و فهم ارتکازی انسان است.

کلیدواژه ها:

دوگانه انگاری ویژگی ، دوگانه انگاری جوهری ، امتداد زمانی ، امتداد مکانی