از دانش پایه تا اخلاق هوش مصنوعی: واکاوی سواد هوش مصنوعی در دانشگاه پیام نور مشهد

هدف این پژوهش، بررسی ابعاد مختلف سواد هوش مصنوعی در میان دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه پیام نور مشهد بود. جامعه آماری شامل ۷۸۸ دانشجو بود که از طریق نمونه گیری تصادفی ساده، ۲۶۰ نفر انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسش نامه محقق ساخته ۳۶ سوالی با شش مولفه «آگاهی و دانش پایه»، «مهارت عملی»، «سواد بین رشته ای»، «اخلاق و چالش ها»، «یادگیری مستمر» و «مدیریت تاثیر و احساسات» و طیف لیکرت پنج گزینه ای از «بسیار کم» تا «بسیار زیاد» گردآوری شد. روایی و پایایی ابزار با نظر متخصصان و ضریب آلفای کرونباخ ۰.۹۴۸ تایید گردید.یافته ها نشان داد که سطح کلی سواد هوش مصنوعی دانشجویان در محدوده «بالای متوسط» قرار دارد. بیشترین سطح مربوط به مولفه «مدیریت تاثیر و احساسات» و کمترین سطح به «مهارت عملی» تعلق داشت که نشان دهنده وجود فاصله میان دانش نظری و توانمندی های کاربردی دانشجویان است. تحلیل های مقایسه ای بر اساس جنسیت و مقطع تحصیلی نشان داد که دانشجویان مرد و دانشجویان دکتری در اکثر مولفه ها سطح بالاتری از سواد هوش مصنوعی دارند، اما در مهارت عملی تفاوت معناداری مشاهده نشد که بر ضرورت طراحی برنامه های آموزشی عملی تاکید می کند.این پژوهش تصویری چندبعدی و دقیق از وضعیت سواد هوش مصنوعی ارائه می دهد، تفاوت ها بر اساس جنسیت و مقطع تحصیلی را مشخص می کند و بر اهمیت آموزش عملی و برنامه ریزی هدفمند برای ارتقای توانمندی های کاربردی دانشجویان تاکید دارد. این یافته ها می تواند راهنمای سیاست گذاری آموزشی و بهبود برنامه های دانشگاهی باشد.

کلیدواژه ها:

سواد هوش مصنوعی ، آموزش هوش مصنوعی ، دانشجویان ، درک مفهومی ، موانع یادگیری