تعیین میزان مقاومت آنتی بیوتیکی ایزوله های اشریشیا کلی جدا شده از طیور درگیر بیماری کلی باسیلوز در مرغداری های گوشتی استان چهارمحال و بختیاری
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 26
فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_SKU-20-1_005
تاریخ نمایه سازی: 18 مهر 1405
چکیده مقاله:
عامل ایجاد کلی باسیلوز، اشریشیا کلی است که از طریق آب، دان، هوای آلوده، وسایل پرورشی آلوده و یا از مادر به تخم مرغ و نهایتا جوجه منتقل می شود. در سه دهه اخیر، موارد متعددی از مﻘاومت به فلورفنیکل و کینولون ها در انسان و دام گزارش شده و یکی از دلایل بروز مﻘاومت در انسان، استفاده گسترده این داروها در پرورش طیور ذکر گردیده است. هدف ما در مطالعه حاضر، بررسی میزان مقاومت آنتی بیوتیکی جدایه های اشریشیا کلی جدا شده از فارم های گوشتی در استان چهارمحال و بختیاری است. در این تحقیق، ۲۰۴ نمونه از گله های درگیر با کلی باسیلوز که حداقل ۲۴ ساعت قبل آنتی بیوتیک مصرف نکرده بودند و در سال های بین ۱۳۹۸-۱۴۰۳ به کلینیک دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهرکرد مراجعه کردند، مورد بررسی و آزمون آنتی بیوگرام قرار گرفتند. با توجه به نتایج به دست آمده، مقاومت ۱۰۰ درصدی به اگزاسیلین، ۰۶/۹۷% مقاومت به اریترومایسین، ۱۸/۹۱% مقاومت به اکسی تتراسایکلین، ۷۶/۸۶% مقاومت به سولتریم، ۸۸/۸۰% مقاومت به فلومکوئین، ۹۰/۷۹% مقاومت به دای فلوکساسین، ۹۴/۷۷% مقاومت به دانوفلوکساسین، ۹۸/۷۵% مقاومت به آمپی سیلین، ۰۶/۷۲% مقاومت به انروفلوکساسین، ۱۴/۶۸% مقاومت به سیپروفلوکساسین، ۲۸/۶۱% مقاومت به فلورفنیکل، ۶۹/۴۰% مقاومت به لینکواسپکتین و ۹۵/۲۷% مقاومت به فسفومایسین مشاهده شد. بر این اساس، فسفومایسین، لینکواسپکتین و فلورفنیکل، به ترتیب، آنتی بیوتیک هایی هستند که دارای کمترین مقاومت در مقایسه با سایر آنتی بیوتیک ها بوده است. یافته های مطالعه حاضر حاکی از فراوانی میزان مقاومت آنتی بیوتیکی در گله های مبتلا به کلی باسیلوز است که این امر، خطری جدی برای صنعت طیور کشور و بهداشت عمومی محسوب می شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سید ستار توحیدی فر
گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
سید محمد ضیایی
گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.
عبدالکریم زمانی مقدم
گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپرشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.
سید رضا ابطحی
گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران.
کاظم نوروزی
دانشجوی دکتری تخصصی رشته فناوری تولیدمثل در دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :