این پژوهش در بررسی فنی
بافت و
رنگرزی فرش به شهرستان
ملایر با تاکید بر بخش مرکزی و زند و شهرستان
نهاوند دقت نظر دارد. کاهش تمایل به رونق فرشبافی در این مناطق نسبت به گذشته با تحولات موجود در بازار فروش فرش سبب از یاد رفتن داده های مربوط به میراث بومی فرشبافی این منطقه گردیده است. این رخداد فراموشی و زوال دانش بافته های منطقه را در پی دارد. با شناسایی دانش فرشبافی این حوزه مطالعاتی، اصالت دانش بومی فرش منطقه در برابر تقلیدهای فرش ماشینی حفظ و جایگاه فرهنگی و دانش فرشبافی را معرفی می نماید. این پژوهش اکتشافی با هدف مستندنگاری، طبقه بندی و مطابقت ویژگی های فنی قالی همدان با تاکید بر دو شهرستان
ملایر در بخش مرکزی و زند، و شهرستان
نهاوند انجام گردید. این مقاله از نوع بنیادین و روش تحقیق توصیفی تحلیلی و روش گردآوری داده ها میدانی است و در پیشینه پژوهش از مطالعه کتابخانه ای استفاده گردید. نمونه گیری هدفمند بوده و بر اساس نظر خبرگان و تولیدکنندگان فرش در این منطقه تعداد ۳۲ فرش انتخاب گردید. نتایج نشان داد، فرشبافی این دو منطقه جغرافیایی از نظر ابزار بافندگی، جنس مواد اولیه، سازوکار مدیریتی تولید و بافندگان به هم شبیه است. در
ملایر به دلیل دو پوده بافی فرش از نظر مقاومت نسبت به فرش های
نهاوند مقاوم تر است ضمن اینکه طیف رنگی مورد استفاده در دستبافته های
ملایر نیز از تنوع بیشتری برخوردار است. از نظر موقعیت فرشبافی دستبافته های
ملایر شهری و روستایی و دستبافته های
نهاوند روستایی و تنوع نقوش در دستبافته های
نهاوند بیش از
ملایر است.