ارزیابی پتانسیل کانه ­زایی طلا در محور خوانسار- الیگودرز با تاکید بر منطقه دره ­ساری، با استفاده از تحلیل عاملی و شواهد زمین شناسی

ارزیابی پتانسیل کانه زایی طلا در مناطق دگرگونی به دلیل تاثیر هم زمان تنوع سنگ شناسی، دگرسانی های گرمابی و پیچیدگی های ساختاری بر الگوهای زمین شیمیایی، نیازمند به کارگیری روش های تحلیلی کارآمد است. در این پژوهش، پتانسیل کانه زایی طلا در محور خوانسار- الیگودرز با تلفیق تحلیل عاملی و شواهد زمین شناسی مورد ارزیابی قرار گرفته است. برای این منظور، داده های رسوب آبراهه ا­ی مربوط به برگه های زمین شیمیایی ۱:۱۰۰۰۰۰ گلپایگان و الیگودرز پردازش شده و روابط بین عناصر مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که تحلیل عاملی توانسته است مولفه مرتبط با کانه زایی طلا را از زمینه ی سنگ شناسی منطقه به خوبی تفکیک کرده و پهنه های دارای بیشترین پتانسیل کانه زایی را مشخص کند. اعتبارسنجی نتایج از طریق بررسی های صحرایی، سنگ نگاری و کانی شناسی در محدوده دره ساری، وجود رگه- رگچه های کوارتز- هماتیت دار با روند شمال غربی- جنوب شرقی، حاوی کانی های پیریت، پیروتیت، آرسنوپیریت، مارکازیت، کالکوپیریت، اسفالریت و گالن و همچنین کانی های اکسیدی آهن، منگنز و مس شامل هماتیت، گوتیت و به ندرت مگنتیت، پیرولوزیت و مالاکیت را در شیست ها و متاپلیت های تریاس- ژوراسیک تایید می کند. انطباق مناسب بی هنجاری های زمین شیمیایی با پهنه های برشی و رگه های کوارتزی نشان می دهد که این ساختارها نقش اصلی را در هدایت سیالات کانه زا و تمرکز طلا ایفا کرده اند. نتایج این پژوهش بیانگر آن است که تلفیق تحلیل عاملی با اطلاعات زمین شناسی، رویکردی موثر برای کاهش عدم قطعیت در اکتشاف ناحیه ای و اولویت بندی اهداف اکتشافی طلا در بخش میانی پهنه ی سنندج- سیرجان و سایر محیط های دگرگونی مشابه را فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

طلا ، تحلیل عاملی ، زمین شیمی رسوب های آبراهه ، پهنه سنندج- سیرجان ، پتانسیل کانه زایی