امکان سنجی تحقق سرقت سگ های زینتی در فقه امامیه و حقوق کیفری ایران

هدف از این پژوهش آن است که امکان تحقق و صدق عنوان بزه سرقت در خصوص سگ های زینتی، در فقه، حقوق و رویه قضایی ایران بررسی و تحلیل  شود. این پژوهش با روش مطالعات کتابخانه ای و به شیوه توصیفی - تحلیلی انجام شده است که با مراجعه به ادله و متون فقهی- حقوقی، مواد قانونی و آرای قضایی اطلاعات لازم به دست آمده و تجزیه و تحلیل شده است.بنابر یافته ها، یکی از مسائل مبتلابه در پرونده های قضایی، سرقت سگ های زینتی است. برخی از قضات با استناد به «عدم مالیت شرعی» این نوع سگ ها، تحقق بزه سرقت درباره آن ها را منتفی می دانند. لکن برخی دیگر از قضات با استناد به اطلاق ماده ۲۶۷ قانون مجازات اسلامی، موضوع سرقت را «مطلق مال» اعم از عرفی و شرعی می دانند و ازآنجاکه در نظر عرف، این نوع سگ ها دارای مالیت هستند، لذا تحقق بزه سرقت را درباره آن ها محقق می شمارند. این اختلاف دیدگاه ها باعث صدور آرای متفاوت و متهافت شده است. ازاین رو ضروری است مبانی فقهی و حقوقی مسئله بررسی گردد. پرسش اصلی فراروی پژوهش این است که «مبانی فقهی حقوقی تحقق بزه سرقت در خصوص سگ های زینتی چیست؟». نتایج حاکی از آن است که با توجه به این که تقسیم بندی دیگر یعنی تقسیم کلب به هراش و غیر هراش عموما مغفول مانده است و سگ های زینتی مصداق کلب غیر هراش(اهلی) هستند و خریدوفروش آن ها جایز شمرده است، و نیز در روایات برای کشتن این سگ ها دیه تعیین شده است، به دلالت التزامی بر مالیت آن ها دلالت می کند. همچنین بنابر حق اختصاص در خصوص اعیان نجس، می توان بزه سرقت در خصوص این سگ ها را قابل تصور و تحقق دانست و مسئولیت مدنی و کیفری را متوجه بزهکاران دانست.

کلیدواژه ها:

سرقت ، حق اختصاص ، کلب غیر هراش ، سگ زینتی ، مسئولیت کیفری