بررسی تاثیرات مستقیم و غیر مستقیم فناوری اطلاعات و ارتباطات بر انتشار دی اکسید کربن با تاکید بر نقش انرژی تجدیدپذیر

هدف این پژوهش، بررسی تاثیر شاخص های فناوری اطلاعات و ارتباطات (اینترنت، موبایل و تلفن ثابت) بر کیفیت محیط زیست  بیست کشور آسیایی منتخب با بیشترین سهم انتشار دی اکسید کربن در جهان طی دوره ۱۹۹۰–۲۰۲۲ است. آزمون هم انباشتگی حاکی از وجود ارتباط بلند مدت میان متغیر های مدل است. منحنی زیست محیطی کوزنتس N-شکل در این گروه کشورها مورد تایید است و مصرف انرژی تجدیدپذیر منجر به کاهش معنی دار انتشار دی اکسید کربن می شود. نتایج نشان می دهد اثرات مستقیم شاخص های ICT بر انتشار CO₂ منفی و معنی دار، اما اثرات غیرمستقیم از کانال تجارت مثبت و معنی دار است. اثر خالص تا سطح آستانه تجارت منفی است، در سطح آستانه صفر و پس از آن مثبت می شود که به رفع ابهام تاثیر ICT  بر محیط زیست کمک می کند. با استفاده از شاخص ترکیبی ICT (مبتنی بر تحلیل مولفه اصلی) نتایج تایید می شود و تجارت تاثیر مثبت و معنی دار بر انتشار دی اکسید کربن دارد. بیشترین نقش در شاخص ترکیبی ICT اینترنت با سهم ۲۵/۶۶ % دارد. به سیاست گذاران توصیه می شود ضمن ترویج کاربرد ICT در جهت کاهش انتشار، با حرکت اقتصادها به سمت جهانی سازی و افزایش تجارت، استفاده از انرژی های تجدیدپذیر را جایگزین سوخت های فسیلی نمایند تا اثرات غیرمستقیم ICT  از کانال تجارت بر محیط زیست تعدیل شود.

کلیدواژه ها:

تجارت الکترونیک ، فناوری اطلاعات و ارتباطات ، کیفیت محیط زیست ، FGLS