بازکاوی چالش علوم تجربی با فلسفه در اثبات تجرد نفس

تجرد نفس از بنیادی ترین مسائل فلسفه اسلامی است که دلایل متعددی برای اثبات آن اقامه شده است. یکی از این دلایل، استدلال برپایه ثبات صور خاطرات است که مطابق دو تقریر آن، صور خاطرات به دلیل ثبات در ذات یا حکایتگری طی چند مرحله یادآوری، نمی توانند مادی تلقی شوند. مقاله حاضر با رویکردی میان رشته ای و به روش تحلیلی، هر دو معنای ثبات را در پرتو یافته های علوم اعصاب و روان شناسی شناختی بازخوانی می کند. یافته های علوم تجربی در دو سطح عصب شناسی و روان شناسی، تصویری پویا و سیال از حافظه ارائه می دهند که با هر دو معنا از ثبات صور خاطرات، چالش جدی دارد. بااین حال، مقاله نشان می دهد که برخلاف جمع بندی پژوهش های پیشین، به دلیل تفاوت روشی بنیادین در دو استدلال محل بحث، میان فلسفه با اتکاء به علم حضوری و علوم تجربی با اتکاء به مشاهده بیرونی، تبیین های تجربی ارائه شده، نمی توانند در تلقی فلسفی از ثبات خاطرات، تغییری ایجاد کنند.

کلیدواژه ها:

پویایی حافظه ، نفس مجرد ، صور ادراکی ، علوم اعصاب ، روان شناسی شناختی ، علوم شناختی