مروری جامع بر تنش های روانی–اجتماعی، شاخص های فیزیولوژیکی و پیامدهای سلامت روان دریانوردان نظامی در ماموریت های برد بلند

ماموریت های دریایی بردبلند (۴–۹ ماه) به دلیل جداسازی طولانی مدت، محدودیت شدید حریم خصوصی، محرومیت مزمن از خواب و تقاضاهای عملیاتی بالا، یکی از استرس زاترین محیط های عملیاتی در نیروهای مسلح به شمار می روند. این مرور سیستماتیک به بررسی عوامل استرس زای روانی–اجتماعی، تغییرات بیومارکرها، پیامدهای سلامت روان و عوامل حفاظتی در دریانوردان نظامی در ماموریت های بردبلند پرداخته است. جست وجوی سیستماتیک در پایگاه های PubMed، Scopus، Web of Science و Google Scholar (۲۰۰۲–۲۰۲۵) انجام شد و ۵۱ مطالعه با مرتبط انتخاب وارد تحلیل شدند. جداسازی طولانی مدت، فقدان حریم خصوصی، محرومیت شدید از خواب (میانگین ۵٫۲۵ ساعت) و فشار عملیاتی بالا مهم ترین استرسورها بودند. بیومارکرهای کلیدی شامل کاهش کورتیزول در استرس مزمن، کاهش HRV( Heart Rate Variability) که پیش بینی کننده قوی (post-Traumatic Stress Disorder) PTSD است و افزایش سایتوکاین های پیش التهابی بودند. شیوع افسردگی بیش از ۵۰٪، PTSD تا ۲۹٪ و اختلال خواب در ۸۰٫۴٪ گزارش شد. حمایت خانوادگی قوی و مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی موثرترین عوامل حفاظتی بودند که علائم روانپزشکی را تعدیل کرده و HRV را بهبود می بخشیدند. ماموریت های دریایی بردبلند خطر بالای اختلالات روانپزشکی ایجاد می کنند، اما تقویت حمایت خانواده و آموزش کوتاه مدت ذهن آگاهی پیش از استقرار می تواند این پیامدها را به طور قابل توجهی کاهش دهد.

کلیدواژه ها:

ماموریت دریایی ، استرس مزمن ، HRV ، PTSD ، افسردگی ، اختلال خواب ، حمایت خانوادگی ، ذهن آگاهی