عوامل پیشگویی کننده مرگ داخل رحمی جنین در زنان باردار: یک کوهورت گذشته نگر

مقدمه: در کشورهای در حال توسعه، مرگ داخل رحمی جنین یا مرده زایی، یکی از پیامدهای نامطلوب بارداری محسوب می شود و عوامل متعددی در بروز آن نقش دارند. لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی عوامل پیشگویی کننده مرگ داخل رحمی جنین انجام شد. روش کار: در این مطالعه کوهورت گذشته نگر از خرداد تا تیر ماه ۱۴۰۳، اطلاعات مربوط به ۲۹۵۱ مادر باردار با سن بارداری ۲۲ هفته و بیشتر که طی سال های ۱۴۰۱ و ۱۴۰۲ در بیمارستان دکتر شریعتی بستری و ختم بارداری شدند، جمع آوری گردید. در مجموع، ۳۲۹۲ تولد ثبت شد که از این تعداد، ۱۲۲ مورد به تولد جنین مرده منجر شده بود. مشخصات دموگرافیک، سوابق طبی و مامایی مادر و عوامل مرتبط با جنین از دفاتر ثبت اطلاعات زایمان استخراج شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه ۲۲) و نرم افزار R (نسخه ۴.۴.۱) و آزمون های تی مستقل، کای دو و دقیق فیشر انجام شد. همچنین، به منظور بررسی نسبت مخاطره عوامل پیشگویی کننده مرگ داخل رحمی جنین، از تحلیل بقا، رگرسیون مخاطرات متناسب کاکس به صورت تک متغیره و چندمتغیره و نمودار تجمعی بقا استفاده شد. یافته­ ها: میزان مرگ داخل رحمی جنین ۳۷ مورد به ازای هر ۱۰۰۰ تولد به دست آمد. نتایج برازش مدل رگرسیون مخاطرات متناسب کاکس تک متغیره نشان داد که بین محل سکونت مادران و بارداری چندقلویی فعلی با مرگ داخل رحمی جنین ارتباط آماری معنی داری وجود دارد (۰۰۱/۰p<). نمودار تجمعی بقا، پس از تعدیل اثر متغیرهای مدل، نشان داد که بیشترین میزان مرگ داخل رحمی جنین در فاصله ۳۰-۲۲ هفتگی رخ داده است و میزان مرگ در فاصله ۳۸-۳۰ هفتگی با شیب ملایم تری افزایش می یابد. نتیجه­ گیری: توجه بیشتر به ارائه مراقبت های باکیفیت دوران بارداری، به ویژه در هفته های ۳۰-۲۲ بارداری، به مادران دارای بارداری چندقلویی و همچنین مادران ساکن در مناطق غیرشهری که ممکن است دسترسی یا دریافت کمتری از مراقبت های مناسب دوران بارداری داشته باشند، می تواند در پیشگیری از موارد مرگ داخل رحمی جنین موثر باشد.

کلیدواژه ها:

عوامل پیشگویی کننده ، مرگ داخل رحمی جنین ، نسبت مخاطره