بررسی افعال وجهی در زبان گیلکی بر مبنای چارچوب پالمر

افعال وجهی ابزاری برای بیان امکان، ضرورت، اجبار، اجازه، احتمال، قصد، تعهد، تمایل و شجاعت است که نگرش گوینده را نسبت به شخص، شیء، رویداد یا شرایطی بیان می نماید. هدف این پژوهش، شناسایی و توصیف افعال وجهی در زبان گیلکی با استفاده از رویکردی توصیفی-تحلیلی است و به منظور تحلیل و تبیین دقیق عملکرد این افعال، از چارچوب نظری پالمر (۲۰۰۱) بهره گرفته شده است؛ چارچوبی که افعال وجهی را بر مبنای معنا به دو دسته اصلی وجهیت گزاره ای و وجهیت رویدادی تقسیم می کند. این پژوهش که از طریق مصاحبه با ۵ شرکت کننده و توصیف و تحلیل داده ها انجام شد، نشان می دهد که افعال وجهی زبان گیلکی که شامل «واستن /vɑstən/ ، باید، بایستی /bɑːjəsti/  یا /bɑː/ ،  شایستن /ʃɑːstən/ ، توانستن /tunəstən/ شرقی) /tɑːnəstən/ (غربی) ، خواستن /xɑːstən/ ، یاریدن یا یارستن /jɑːrəstən/ و بودن/be/ از مصدر/buːstən/ » می شود را نمی توان به طور قاطع در یکی از دسته بندی های پالمر (۲۰۰۱) قرار داد؛ چرا که به تصریح خود او، نقش بافت باعث شکل گیری طیفی پیوسته میان این دسته ها می شود.

کلیدواژه ها:

افعال وجهی ، بافت ، چارچوب پالمر ، زبان گیلکی ، وجهیت