تحلیل عوامل موثر بر کاهش جرم و خشونت در فضاهای شهری تهران با رویکرد شهر هوشمند

با رشد سریع جمعیت شهری شهرها با چالش های متعددی از جمله افزایش جرم و خشونت در فضاهای شهری مواجه اند. در این میان، شهر هوشمند به عنوان راهبردی برای ارتقای امنیت فضاهای شهری مطرح شده است. هدف اصلی پژوهش حاضر، تحلیل عوامل موثر بر کاهش جرم و خشونت در فضاهای شهری تهران با رویکرد شهر هوشمند است. روش تحقیق بصورت توصیفی – تحلیلی می باشد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه استفاده شده است. جامعه آماری شامل جمعیت شهر تهران که برابر با ۹۰۳۹۰۰۰ نفر است. بر اساس فرمول کوکران، حجم نمونه ۳۸۴ نفر تعیین شد. تجزیه و تحلیل یافته ها، با استفاده از تحلیل عاملی تاییدی مرتبه دوم، رگرسیون چندمتغیره و تحلیل مسیر تحلیل شدند. نتایج تحلیل عاملی نشان می دهد از بین تمام شاخص های مورد بررسی، نورپردازی هوشمند با بار عاملی استاندارد ۰.۸۷ و نظارت هوشمند با بارعاملی ۰.۸۴ بیشترین اثرگذاری نسبت به سایر متغیرها در کاهش جرم و خشونت در فضاهای شهری تهران داشته اند و شاخص مدیریت حمل و نقل عمومی با بار عاملی استاندارد شده ۰.۷۰ در زمینه کاهش جرم و خشونت در فضاهای شهری تهران کمترین میزان اثرگذاری داشته است. همچنین نتایج تحلیل مسیر نشان داد که عامل اصلی امنیت در فضاهای عمومی با اثر کل ۱.۰۲ بیشترین و آموزش و مشارکت شهروندان در امنیت با اثر کل ۰.۸۶ کمترین میزان اثرگذاری در کاهش جرم و خشونت در فضاهای شهری شهر تهران داشته اند. این تحقیق نشان داد که شهر هوشمند فضاهای شهری به ویژه با تمرکز بر نورپردازی و نظارت هوشمند می تواند تاثیر بسزایی در کاهش جرم و خشونت داشته باشد.

کلیدواژه ها:

شهر هوشمند ، فضاهای شهری ، جرم و خشونت ، شهر تهران