بررسی شادی در منازل السائرین بر مبنای روانشناسی مثبت گرا

شادی در متون ادبی و عرفانی ما از جمله منازل السائرین مصادیق و نمودهای فراوان دارد. نقطه عزیمت این پژوهش بر این فرضیه شکل گرفته که نوع شادی طرح شده در اثر عرفانی منازل السائرین با الگوهای روانشناسی مثبت گرا مطابقت دارد. در این پژوهش، به روش تحلیل محتوای کیفی، مفهوم شادی در منازل السائرین و روانشناسی مثبت گرا بررسی شده است. نتایج نشان می دهد: بخش عمده آرای خواجه عبدالله انصاری در منازل السائرین به عوامل و نمودهای شادی اختصاص یافته است. فرایند و عوامل خلق شادی مانند: رضایت و خشنودی، امید و محبت در دو دیدگاه منازل السائرین و روانشناسی مثبت گرا و همچنین نمودهای شادی از جمله: وجد، ذوق، سرور و غرق در منازل السائرین با برخی از مولفه های «غرقگی» در روانشناسی مثبت گرا مقایسه شده است و تفاوت هر دو حیطه در دو مکتب در مبانی، گستره، عمق و غایت شادی است. همچنین رویکرد روانشناسی مثبت گرا و منازل السائرین در مفهوم شادی و مولفه های سه گانه شادی از منظر روانشناسی مثبت گرا که شامل هیجان مثبت، مجذوب شدن و معنا است در اشکال مختلف مادی با یکدیگر همپوشانی دارند، اما در رویکرد معنوی شادی مبتنی بر عرفان، محور اصلی خلق شادی، درگرو ارتباط با خداوند، شناخت و معرفت به او، رضا، رجاء و محبت به معبود الهی خلاصه می شود.واژگان کلیدی: منازل السائرین، روانشناسی مثبت گرا، شادی، غرقگی، تحلیل محتوای کیفی

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: منازل السائرین ، روانشناسی مثبت گرا ، شادی ، تحلیل محتوای کیفی ، غرقگی