هدف: هدف این پژوهش، مدل سازی وابستگی پویا بین بازده شاخص های منتخب صنایع
بورس تهران شامل فلزات اساسی، شیمیایی، بانکی و خودرویی در شرایط متفاوت نوسانات بازار (پرنوسان و کم نوسان) با استفاده از ترکیب
مدل DCC-GARCH و کوپولاهای پارامتریک است. روش: در این تحقیق ابتدا با استفاده از مدل (۱,۱) DCC-GARCH واریانس و همبستگی های شرطی بین شاخص های صنایع مدل سازی شد. سپس با استفاده از میانگین متحرک واریانس شرطی، بازار به دو رژیم نوسان بالا و پایین تفکیک شد. در ادامه، باقیمانده های استانداردشده در هر رژیم استخراج و کوپولاهای مختلف (t، Gaussian، Clayton، Gumbel، Frank) برازش شدند تا
ساختار وابستگی در هر دوره مدل سازی شود. همچنین، ضریب وابستگی در دم بالا (λU) برای تحلیل احتمال رخدادهای شدید هم زمان محاسبه شد. یافته ها: نتایج نشان داد در اغلب جفت ها، همبستگی شرطی و ضریب کندال در شرایط پرنوسان به طور معناداری بالاتر از دوره های آرام است. خانواده t-Copula بویژه در دوره پرنوسان به عنوان
ساختار وابستگی غالب شناخته شد. آزمون بوت استرپ نشان داد اختلاف λU در بسیاری از جفت ها از نظر آماری معنادار است، که بیانگر افزایش ریسک سیستمی در دوره های بحرانی است. نتیجه گیری:
ساختار وابستگی بین شاخص ها در بازار سرمایه ایران به شدت وابسته به شرایط نوسان بازار است. در دوره های بحران، صنایع به طور هماهنگ تری دچار شوک می شوند و همبستگی در دم افزایش می یابد. این یافته ها برای مدیریت ریسک پرتفوی و سیاست گذاری بازارهای مالی اهمیت بالایی دارد.