واکاوی نقش تسهیلگر در برنامه فلسفه برای کودکان و بازسازی آن بر اساس رویکرد عاملیت انسان

این پژوهش با هدف بازخوانی انتقادی نقش تسهیلگر در برنامه آموزش فلسفه برای کودکان و واسازی و بازسازی آن با نگاهی به رویکرد عاملیت انسان، انگاره «ره یار فکری» را ارائه داده است.در برنامه آموزش فبک، تسهیلگر صرفا در نقش های روش محور، همانند برگزار کننده حلقه کندوکاو، تضمین کننده گفتگو و فاقد نقش اساسی در تحقق اندیشیدن کودک، و بدون اهتمام در تنظیم گری محتوایی قرار می گیرد که نقش او را به یک ناظر منفعل فرو می کاهد و در عمل زمینه گفت وگوهای کودکانه و لفاظی های بی حاصل را فراهم می آورد.در مقابل، وفق انگاره مربی عامل در رویکرد عاملیت انسان، ره یار فکری با قائل شدن مسئولیت های آموزشی و پرورشی برای خویش در قبال کودک و جامعه،می کوشد عمل فکرورزی مستقل کودک را با تامین مبادی سه گانه عمل اندیشیدن (یعنی شناخت، میل و اراده) ممکن و محقق سازد.بر این پایه، ره یار فکری با حفظ اصل تعامل ناهمتراز با کودکان،علاوه بر سازماندهی و تسهیل گفت وگو،با آموزش محتوای معتبر و متناسب با زیست جهان کودکان،و با راه بری بحث فکری، بستری برای تمرین فکرورزی و تسهیل تفکر مستقل فراهم می سازد.اندیشیدن مستقلانه ای که کشف حقیقت و سپس پایبندی به آن را در کانون توجه خود دارد.

کلیدواژه ها:

عاملیت انسان ، بازسازی ، فبک ، تسهیلگر ، تفکر مستقل ، ره یار فکری