تحلیل عملکردی محصولات احتراق در سامانه های گرمایشی تحت تاثیر فناوری پلاسمای سرد: یک رویکرد تجربی

با توجه به سهم قابل توجه سامانه های گرمایشی ساختمان در انتشار آلاینده های احتراقی، استفاده از فناوری های نوین پس احتراقی به منظور بهبود کیفیت گازهای خروجی و کاهش اثرات زیست محیطی ضروری به نظر می رسد. در این پژوهش، عملکرد یک راکتور پلاسمای سرد از نوع تخلیه سد دی الکتریک به صورت تجربی در دو سامانه گرمایشی شامل دیگ آب گرم چدنی و آبگرمکن دیواری مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این مطالعه نشان داد که استفاده از فناوری پلاسمای سرد در سامانه های دیگ آب گرم چدنی و آبگرمکن دیواری به ترتیب موجب کاهش ۵۲ و ۴۰ درصد انتشار مونوکسیدکربن، ۳۶ و ۵۰ درصدی هیدروکربن های نسوخته و بهبود نسبی فرآیند اکسیداسیون محصولات احتراق شد. در مقابل، بررسی اکسیدهای نیتروژن حاکی از افزایش ۴۴ درصدی در دیگ آب گرم چدنی و ۵۲ درصدی در آبگرمکن دیواری بود. این پژوهش ضمن اثبات پتانسیل بالای پلاسمای سرد در کاهش آلاینده های اصلی احتراق، چالش افزایش اکسیدهای نیتروژن را به عنوان یک یافته مهم شناسایی کرده و بر ضرورت بهینه سازی پارامترهای عملیاتی راکتور جهت کنترل هم زمان این آلاینده ها تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

راکتور پلاسمای سرد ، محصولات احتراق ، سامانه های گرمایشی ، کاهش آلاینده ها زیست محیطی