کندوکاو کیفی پدیده اجاره نشینی در میان جوانان متاهل ساکن در شهر کرمان

اهداف: پژوهش حاضر با هدف بررسی پدیده اجاره نشینی در میان جوانان متاهل مستاجر ساکن در شهر کرمان انجام شده است. روش مطالعه: در این پژوهش از روش شناسی کیفی گرنددتئوری با رویکرد کوربین و اشتروس جهت فهم عمیق تر موضوع استفاده شده است. میدان مطالعه شهر کرمان است و مشارکت کنندگان از میان افراد جوان مستاجر ساکن در شهر کرمان و با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و نمونه گیری نظری انتخاب شده اند. ابزار گردآوری داده ها مصاحبه نیمه ساختاریافته است که با ۱۳ مرد و ۱۷ زن جوان صورت گرفت. یافته ها: تحلیل نهایی داده ها منجر به خلق ده مقوله شد که عبارت اند از: ادراک فراگیر بی ثباتی اقتصادی، ناکارآمدی برنامه های دولتی در بخش مسکن، صاحبخانه قدر­قدرت، سوداگری بنگاه داران در بازار مسکن، غلبه گفتمان مصرف گرایی در جامعه، خلا برنامه­ریزی نظام­مند در تامین مسکن، بی­سرپناهی، تردید و امتناع از فرزندآوری، فرسایش احساس اختیار در فضای مسکونی، کابوس از جاکندگی و خانواده آخرین پناهگاه به دست آمد. نتیجه گیری: در­نهایت با توجه به مقولات ذکر­شده، مقوله هسته ”اجاره نشینی به مثابه تجربه تروماتیک زیستن در بی ثباتی“ استخراج گردید. پیامدهای اجاره نشینی در شهر کرمان برای مشارکت کنندگان می تواند محصول تعامل بحران اقتصادی فزاینده سیاست های ناکارآمد اقتصادی، سوداگری در بازار مسکن و مشکلات ساختاری است که زندگی جوانان را در ابعاد مختلف تحت شعاع خود قرار داده است.

کلیدواژه ها:

اجاره نشینی ، تاهل ، جوانان ، دولت و مسکن