نقش شعر و امر مقدس در معنای زندگی در اندیشه هایدگر

معنای زندگی از مسائل مهم فلسفی انسان معاصر است که در تحلیل آن رویکردهای مختلف دارند. تحلیل های اگزیستانسی و وجودی هایدگر در این باب ارزش خاص خود را دارد. او با نظر به بحران معنای زندگی انسان، ابتدا به اوصاف اصیل انسان همچون زمان مندی، جهان مندی و مرگ اندیشی، توجه خاص دارد و مواردی نظیر فراموشی حقیقت وجود، سیطره علم و فناوری جدید، اومانیسم و نسبی گرایی را از عوامل مهم بحران معنای زندگی معرفی می کند. او انسان دچار بحران معنا را انسانی بی خانمان دانسته که نسبت خود را با خدایان، مرگ، زمین و آسمانیان فراموش کرده است. در پاسخ به این بحران، هایدگر متوجه کارکرد خاص شعر و امر قدس است، یعنی تنها با توسل به شعر و شاعران است که امکان گشودن ابواب عالم قدس و بازگشت خدایان به زندگی ما فراهم می گردد. از دید او، حقیقت وجودی انسان اتصالش با خداست؛ در نهایت این خداست که می تواند انسان را نجات دهد. هایدگر معتقد است اگر انسان به ندای شاعر گوش دهد و به سوی امر مقدس حرکت کند، به یقین می تواند زندگی خوبی داشته باشد و به معنای زندگی دست پیدا کند. پس شعر و امر مقدس، نقش رهایی بخشی انسان از پوچی و بحران معنای زندگی را دارند.

کلیدواژه ها:

هایدگر ، شعر ، امر مقدس ، خدا ، معنای زندگی ، فناوری