نسبی گرایی معرفتی و طبیعت گرایی؛ نقدی بر رویکرد طبیعت گرایانه استیون بلاند

مقاله پیش رو درصدد توضیح برخی ردیه های طبیعت گرایان بر نسبی گرایی معرفتی است. نسبی گرایان معرفتی وجود هرگونه معیار مطلق برای ارزیابی سیستم های معرفتی را انکار می کنند؛ در مقابل، مطلق گرایان معتقدند معیار مطلق برای داوری در مورد سیستم های معرفتی را در اختیار دارند. تمرکز ما در این مقاله بر مطلق گرایانی است که با تکیه بر آموزه های طبیعت گرایانه، سعی دارند نسبی گرایی را نفی کنند؛ ما ردیه های هاروارد سنکی و استیون بلاند را مورد توجه قرار می دهیم و به طور خاص تلاش می کنیم رویکرد بلاند را در مواجهه با نسبی گرایی نقد کنیم. بلاند سعی دارد استدلالی اقامه کند که در آن برتری سیستم های معرفتی طبیعت گرا را نسبت به سیستم های معرفتی غیرطبیعت گرا نشان دهد. او از وابستگی سیستم های غیرطبیعت گرا به سیستم های معرفتی طبیعت گرا، برتری سیستم طبیعت گرا را نتیجه می گیرد. ما در نقد بلاند ابتدا به لزوم تفکیک سیستم معرفتی از روش های معرفتی تاکید می کنیم و سپس با تکیه بر این تفکیک، نشان می دهیم که وابستگی ای که وی از آن سخن می گوید، درواقع بین سیستم معرفتی و روش های معرفتی است.

کلیدواژه ها:

نسبی گرا ، مطلق گرا ، طبیعت گرا ، توجیه ، سیستم های معرفتی ، روش