ارزیابی سوخت های جایگزین برای بنزین موتور در ایران: یک تحلیل تصمیم گیری چندشاخصه ترکیبی فازی

امروزه سوخت های جایگزین، به دلیل نقش موثر خود در کاهش وابستگی به بنزین و پیامدهای زیست محیطی و اقتصادی آن، به عنوان یک راهکار ضروری مورد توجه قرار گرفته اند. این پژوهش با بهره گیری از روش های تصمیم گیری چندشاخصه فازی، به ارزیابی سوخت های جایگزین بنزین و انتخاب مناسب ترین گزینه برای ایران می پردازد. به این منظور، یازده سوخت (بنزین به همراه ده سوخت جایگزین) از منظر شاخص های اقتصادی، فنی-فناوری، زیست محیطی و سیاست گذاری مورد بررسی قرار گرفته اند. در این مطالعه، از روش های بهترین-بدترین فازی و ویکور فازی به ترتیب جهت وزن دهی به شاخص ها و رتبه بندی سوخت ها استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که در میان شاخص های اصلی، شاخص اقتصادی با وزن ۳۵۴/۰ بیشترین اهمیت را دارد و پس از آن، شاخص فنی-فناوری (۲۷۵/۰)، شاخص زیست محیطی (۲۴۴/۰) و شاخص سیاست گذاری (۱۲۷/۰) قرار می گیرند. براساس روش ویکور فازی، سوخت الکتریکی رتبه نخست را کسب کرده و به عنوان بهترین گزینه برای بخش حمل ونقل ایران انتخاب شده است. پس از آن، به ترتیب سوخت های گاز طبیعی فشرده (CNG)، گاز طبیعی مایع (LNG)، گاز نفتی مایع (LPG)، اتانول، متانول، بنزین، دیزل نفتی، بیوگاز، بیودیزل و هیدروژن در رتبه های دوم تا یازدهم قرار گرفته اند. این نتایج نشان دهنده ظرفیت بالای خودروهای الکتریکی برای جایگزینی موتورهای بنزینی و نقش کلیدی آن ها در آینده صنعت حمل ونقل کشور است.

کلیدواژه ها:

تصمیم گیری چندشاخصه فازی ، جایگزین بنزین ، حمل و نقل پایدار ، سوخت الکتریکی ، سوخت جایگزین