<span lang="AR-SA">تاثیر منابع مختلف براسینواستروئید بر روی کلم بروکسل (<span dir="LTR">Brassica oleracea<span dir="LTR"> var. gemmifera<span lang="AR-SA">) تحت تنش گرمایی

دمای بالا یکی از تنش­ های غیرزنده هست که خسارت قابل توجهی به بخش کشاورزی ازجمله تولید سبزی ها وارد می­کند. هورمون های استروئیدی گیاهی، مانند براسینواستروئیدها، نقش مهمی در رشد گیاه و سازگاری با تنش های محیطی دارند. پژوهش حاضر در گلخانه دانشگاه صنعتی اصفهان به صورت فاکتوریل (با دو فاکتور) در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار با هدف بررسی تاثیر منابع براسینواستروئید بر کلم بروکسل تحت تنش دمایی انجام گرفت. فاکتورها شامل دو سطح رژیم دمایی (۲±۲۵ و ۲±۴۰ درجه سانتی­ گراد) و سه سطح منابع براسینواستروئید (آب مقطر، براسینوستروئید و نانو براسینوستروئید) با غلظت ۱ میکرو مولار می باشند. نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که دمای بالا موجب کاهش صفات رشدی در کلم بروکسل شد، در­حالی­که میزان فلاونوئید و آبسیزیک اسید در دمای بالا نسبت به دمای بهینه افزایش یافت. در دمای بهینه تیمار شاهد بیشترین تعداد برگ و هدایت روزنه ­ای را داشت در­حالی­که با افزایش دما نشت الکترولیت و مالون دی آلدئید افزایش یافت. براسینواستروئید در دمای بهینه سرعت فتوسنتز را ۷۳ درصد نسبت به شاهد افزایش داد و با افزایش دما طول ریشه، محتوای نسبی آب، دی اکسید کربن درون روزنه ­ای و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی را بهبود بخشید. بیشترین میزان نشت الکترولیت و مالون دی آلدئید در دمای بهینه در تیمار با نانو براسینواستروئید مشاهده شد در­حالی­که فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی در دمای ۴۰ درجه سانتیگراد با تیمار براسینواستروئید و نانو براسینواستروئید در مقایسه با شاهد افزایش یافت. به طورکلی به نظر می­ رسد در هر دو رژیم دمایی براسینواستروئید در بهبود رشد و مقاومت به دمای بالا در کلم بروکسل نسبت به نانو براسینواستروئید موثرتر عمل کرد.

کلیدواژه ها:

آنتی ­اکسیدان ، تنش غیرزنده ، فلاونوئید ، فتوسنتز ، نانو ذرات