نقش آینده پژوهی در حکمرانی پیش دستانه فناوری های نوظهور با تمرکز بر فناوری های مالی

ظهور پرشتاب فناوری های مالی و دگرگونی های بنیادین در اکوسیستم خدمات مالی، پارادایم های سنتی تنظیم گری را با معضل همگامی مواجه ساخته است؛ وضعیتی که در آن سرعت نوآوری های فناورانه از ظرفیت های نهادی قانون گذاری و نظارت پیشی گرفته و زمینه ساز بروز ریسک های سیستمی نوظهور می شود. در چنین شرایطی، اتکای صرف به رویکردهای واکنشی و پسینی سیاست گذاری، کارایی لازم برای مدیریت آینده های نامطمئن را ندارد. از این رو، پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش راهبردی آینده پژوهی در گذار از حکمرانی واکنشی به حکمرانی پیش دستانه در حوزه فناوری های مالی انجام شده است. بدین منظور، پژوهش حاضر در دو مرحله انجام شد: در مرحله نخست، با استفاده از روش فراترکیب بر روی ۳۸ مقاله منتخب از پایگاه Web of Science، چارچوب نظری اولیه استخراج گردید. در مرحله دوم، این چارچوب به عنوان مبنایی برای تحلیل مضمون جهت دار بر روی ۱۰ گزارش سیاستی از نهادهای مرجع جهانی به عنوان داده های میدانی مورد استفاده قرار گرفت تا دلالت های سیاستی دقیق تری استخراج شود. یافته های پژوهش در سه محور اصلی سازمان دهی شدند. نخست، شناسایی یک گذار روش شناختی در آینده پژوهی فین تک از پیش بینی نقطه ای به سمت پارادایم تاب آوری و تست استرس برای مدیریت عدم قطعیت. دوم، شناسایی کلان روندهای شکل دهنده آینده نظام مالی، به ویژه گذار به هوش مصنوعی عامل گرا و استقرار زیرساخت های دفتر کل یکپارچه برای ادغام دارایی های دیجیتال. سوم، تبیین مکانیزم های حکمرانی تطبیقی شامل گذار از نقش ناظر کلاسیک به معمار زیست بوم و استفاده از ابزارهایی نظیر رژیم های پیشگامانه و نظارت هوشمند. در نهایت، پژوهش با ارائه یک مدل مفهومی از چرخه سیاست گذاری مبتنی بر آینده پژوهی نشان می دهد که چگونه فرآیندهای حسگری، تفسیر و اقدام می توانند به صورت پیوسته و یادگیرنده، زمینه ساز برقراری تعادلی پایدار میان تشویق نوآوری های فناورانه و حفظ ثبات مالی شوند.

کلیدواژه ها:

فناوری های مالی ، آینده پژوهی ، سیاست گذاری مالی ، حکمرانی پیش دستانه ، کلان روندها ، تاب آوری مالی