مشارکت کودکان در طراحی شهری: رویکردی نوین برای خلق محله های دوستدار کودک در تهران (مورد مطالعه: محله مبارک آباد-حسین آباد)

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 62

فایل این مقاله در 21 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_UTIKI-4-1_007

تاریخ نمایه سازی: 17 مهر 1405

چکیده مقاله:

مقدمه: رشد شهرنشینی در دهه های اخیر، به ویژه در تهران، چالش های جدی در طراحی فضاهای شهری متناسب با نیازهای کودکان ایجاد کرده است. رویکرد غالب طراحی شهری ایران از بالا به پایین بوده که در آن تصمیمات توسط متخصصان و مدیران شهری اتخاذ می شود و کودکان نه به عنوان صاحب نظر، بلکه صرفا به عنوان دریافت کنندگان منفعل خدمات در نظر گرفته می شوند. این غفلت موجب شده طرح های دوستدار کودک نیز با تجربه زیسته واقعی کودکان فاصله داشته باشند. محله مبارک آباد-حسین آباد در تهران، با وجود پتانسیل های زیاد، با چالش هایی نظیر ترافیک سنگین، پیاده روهای ناایمن، کمبود فضاهای بازی مواجه است و به عنوان پایلوت طرح دوستدار کودک توسط شهرداری منطقه ۴ انتخاب شده است.هدف پژوهش: این پژوهش با هدف تدوین چارچوبی کاربردی برای طراحی شهری دوستدار کودک، با تاکید بر مشارکت فعال کودکان ۷ تا ۱۱ ساله انجام شده است. پژوهش درصدد است نیازها، ادراکات و ایده های خلاقانه کودکان را شناسایی و به راهکارهای طراحی قابل اجرا تبدیل کند.روش شناسی: پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت آمیخته با غلبه کیفی است. حجم نمونه با فرمول کوکران تعیین شد. داده ها از چهار منبع گردآوری شدند: مطالعات اسنادی، برداشت های میدانی، کارگاه های مشارکتی به عنوان ابزار اصلی، و پرسشنامه به عنوان ابزار مکمل. کارگاه ها در دو سطح برگزار شدند: سطح اول با محوریت حساس سازی و نقاشی های محله محور، و سطح دوم با محوریت ایده پردازی، ترسیم کروکی و ماکت سازی. داده های کیفی با تحلیل محتوای هدایت شده در MAXQDA و داده های کمی با آمار توصیفی در SPSS تحلیل و یافته ها در چارچوب ۱SWOT  سازمان دهی شدند.یافته ها و بحث: تحلیل یافته ها در دوازده شاخص شهر دوستدار کودک نشان داد که ترافیک سنگین، ناامنی معابر، کمبود زیرساخت دوچرخه سواری و توزیع نامتوازن خدمات از مهم ترین چالش های محله هستند. ۷/۷۵ درصد تمایل بالایی به مشارکت ابراز کردند. پیشنهادهای کودکان شامل مسیرهای ایمن و رنگارنگ پیاده و دوچرخه، مبلمان شهری مناسب، باغچه های مشارکتی و بهبود روشنایی بود.نتیجه گیری: این پژوهش نشان داد که مشارکت فعال کودکان از طریق ابزارهای خلاقانه می تواند دانش طراحی شهری معتبر و قابل اجرا تولید کند و جایگاه آنان را به هم آفرینان فعال ارتقا دهد. تحقق شهر دوستدار کودک مستلزم بازتعریف فرآیند طراحی به عنوان فرآیندی مشارکتی، چندصدایی و مبتنی بر تجربه زیسته کودکان است.

کلیدواژه ها:

کودکان ، طراحی شهری دوستدار کودک ، مشارکت کودکان ، محله مبارک آباد-حسین آباد ، حس تعلق

نویسندگان

فاطمه زهرا شکری

کارشناسی ارشد طراحی شهری ، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران.

مهران علی الحسابی

استاد گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران.

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Arnstein, S. R. (۱۹۶۹). A ladder of citizen participation. Journal ...
  • Behtash, M. R., & Sarlak, S. (۲۰۲۱). Organizing Golha Square ...
  • Habibi, S. M., Ezzatian, S., & Mohagheghnasab, E. (۲۰۱۹). Some ...
  • Le-van, T., Filatova, B., Chertkova, A., & Gurary, L. (۲۰۲۵). ...
  • نمایش کامل مراجع