تاثیر ناهمگون مولفه های طراحی محیطی بر شادی در بافت های متضاد شهری (مطالعه تطبیقی محلات آذر و سالاریه قم)
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 81
فایل این مقاله در 23 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_UTIKI-4-1_009
تاریخ نمایه سازی: 17 مهر 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: شادی شهری از شاخص های کلیدی کیفیت زندگی است. عمده مطالعات انجام شده در زمینه شهر شاد در داخل کشور، بررسی شاخص های شهر شاد در فضاهای عمومی مانند بوستان ها، میادین و یا پیاده راه ها بوده است بوده و تا به حال از منظر و نگاه محلیت به این موضوع پرداخته نشده است. به منظور پرکردن شکاف مذکور در تحقیقات داخلی، پژوهشگر قصد دارد تا شاخص های مهم شهر شاد در ادبیات جهانی را در مقیاس محله ای و بافت داخلی به واسطه دو محله مختلف و متمایز در شهر قم بسنجد.هدف پژوهش: پژوهش حاضر با هدف تحلیل تطبیقی اثرگذاری مولفههای طراحی شهری موثر بر شادی ساکنان، دو محله ناهمگون شهر قم؛ آذر (بافت تاریخی-سنتی با سرمایه اجتماعی بالا) و سالاریه (بافت میانی با سرمایه اقتصادی بالا) را مورد بررسی قرار می دهد.روش شناسی: روش تحقیق کاربردی و از نوع توصیفی-تحلیلی است که با رویکرد پیمایشی انجام شد. حجم نمونه مورد نیاز براساس فرمول کوکران برای هر محله ۳۷۴ نمونه بود که در این تحقیق، با هدف افزایش دقت تحلیل های آماری، حجم نمونه بیش از میزان محاسبه شده گردآوری شد. پایایی ابزار با آلفای کرونباخ تایید شد و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های همبستگی، تحلیل عاملی اکتشافی و رگرسیون چندگانه در نرم افزار اسپیاساس صورت گرفت.یافته ها و بحث: یافته ها نشان داد که در محله آذر، تعامل اجتماعی و مشارکت و کیفیت فضای سبز، بالاترین تاثیر را بر شادی دارند و تحلیل عاملی، یک ساختار ذهنی یکپارچه با محوریت سرمایه اجتماعی و پویایی جمعی را آشکار کرد. در محله سالاریه، مولفه مکان سوم و فضاهای شادی آفرین و مدیریت تحرک و دسترسی مهم ترین پیش بینی کننده های شادی بودند.نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاکی از آن است که شادی در محله آذر، از طریق تقویت شبکه های همسایگی و تامین نیازهای زیستی در محیط متراکم حاصل می شود؛ اما در محله سالاریه، شادی وابسته به کیفیت فضاهای تفریحی تخصصی و کنترل عوامل مختل کننده آسایش فردی است. این تضاد نشان می دهد که طراحی شهری باید از نسخهنویسی واحد پرهیز کرده و در بافتهای تاریخی و سنتی بر انسان محوری و بازآفرینی اجتماعی و در بافت های میانی بر توسعه مکان های سوم باکیفیت و مدیریت ترافیک تفریحی برون زا متمرکز گردد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
نرجس قائم پناه
پژوهشگر دکتری شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
مهشید صحی زاده
استادیار گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
محمدسعید ایزدی
استادیار گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :