تبیین سازوکارهای اثرگذاری طراحی شهری خانواده محور بر احساسات جمعی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 31
فایل این مقاله در 29 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_UTIKI-4-1_010
تاریخ نمایه سازی: 17 مهر 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: تحولات اجتماعی و فرهنگی در شهرهای معاصر نشان می دهد که تجربه زیست شهری تنها متاثر از عوامل کالبدی و کارکردی نیست، بلکه در لایه های عاطفی، هیجانی و اجتماعی نیز شکل می گیرد. مساله اصلی این پژوهش، بررسی تاثیر طراحی شهری خانواده محور بر احساسات جمعی و ارتباط آن با انسجام اجتماعی و سرمایه اجتماعی است. در این راستا، خانواده به عنوان نخستین نهاد اجتماعی در کنار مصرف خدمات شهری، نقشی کلیدی در تولید سرمایه اجتماعی و بازتولید انسجام جمعی دارد. در دهه های اخیر، رویکردهای نوین برنامه ریزی و طراحی شهری به تدریج از نگاه صرفا فیزیکی و زیرساختی فاصله گرفته و به سوی درک عمیق تری از ابعاد انسانی و عاطفی فضا حرکت کرده اند. در این میان، خانواده به عنوان بنیادی ترین نهاد اجتماعی، نقش محوری در شکل گیری تجربه های روزمره، الگوهای تعامل اجتماعی و ادراک از محیط شهری ایفا می کند. کیفیت فضاهای عمومی، دسترسی پذیری و ایمنی همگی عواملی هستند که می توانند حس تعلق را در میان اعضای خانواده و جامعه تقویت کنند.هدف پژوهش: هدف اصلی پژوهش، تبیین سازوکارهای اثرگذاری طراحی شهری خانواده محور بر احساسات جمعی و ارائه مدلی مفهومی است که بتواند پیوند سه گانه خانواده، هیجانات جمعی و طراحی شهری را در یک چارچوب نظری منسجم ترسیم کند.روش شناسی: پژوهش حاضر از رویکرد مرور نظام مند و تحلیل کتاب سنجی بهره گرفته است. ابتدا با استفاده از پایگاه های علمی بین المللی و داخلی، ادبیات مرتبط با سه حوزه خانواده، احساسات جمعی و شهرسازی گردآوری شد. سپس با نرم افزار MAXQDA کدگذاری و تحلیل مفهومی انجام گرفت و در ادامه با کمک نرم افزار VOSviewer نقشه های هم رخدادی و خوشه بندی موضوعی ترسیم شد.یافته ها و بحث: یافته ها نشان دادند که سه جریان اصلی در ادبیات علمی قابل شناسایی است: (۱) احساسات جمعی در بستر شهر و نقش آن ها در انسجام یا گسست اجتماعی، (۲) خانواده به عنوان نهادی چندلایه با کارکردهای تربیتی، فرهنگی و اجتماعی، و (۳) طراحی شهری به عنوان بستری برای بازتولید تجربه های زیسته.نتیجه گیری: پژوهش حاضر نتیجه می گیرد که برای دستیابی به شهر خانواده محور با رویکرد هیجانی–اجتماعی، باید طراحی شهری به گونه ای صورت گیرد که همزمان به نیازهای خانوادگی و ابعاد عاطفی زندگی شهری توجه کند. مدل مفهومی ارائه شده می تواند مبنایی برای مطالعات تجربی و سیاست گذاری های شهری آینده باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مانا وحیدبافنده
دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، گروه شهرسازی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
مجتبی رفیعیان
استاد، گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
سیدمهدی خاتمی
دانشیار، گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
