تاثیر عوامل محیطی بر سلامت روان شهروندان (نمونه موردی: منطقه ۶ و ۷ شهر اصفهان)

اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعات کتابخانه ای و میدانی (پرسش نامه) گردآوری شد. جامعه آماری را شهروندان ساکن در مناطق ۶ و ۷ شهر اصفهان در سال ۱۳۹۸ به ترتیب برابر با ۱۱۲۴۱۶نفر و ۱۶۸۷۳۲ نفر (جمعا ۲۸۱۱۴۸ نفر) و متخصصین و کارشناسان مربوطه تشکیل داد که از طریق نمونه گیری کوکران ۳۸۴ نفر به-عنوان حجم نمونه در نظر گرفته شد اما محقق جهت اطمینان، ۴۰۸ پرسش نامه را در بین شهروندان توزیع و جمع-آوری کرد. همچنین به روش دلفی دومرحله ای، ۲۵ نفر از متخصصین برای پرسش نامه میک مک در نظر گرفته شد. جهت تجزیه و تحلیل داده های گراآوری شده (پرسش نامه های محقق ساخته و استاندارد SCL۹۰) از آزمون تی-تک نمونه ای در قالب نرم افزار SPSS و همچنین از نرم افزار MICMAC استفاده شده است. نتایج آزمون تی تک نمونه ای حاکمی از آن است که میان مناطق ۶ و ۷ در اصفهان از لحاظ کیفیت محیط و تاثیر آن بر سلامت روان شهروندان تفاوت قابل توجهی وجود دارد. میانگین کلی کیفیت محیط شهری در منطقه ۶ با نمره ۶۸/۳، نسبت به منطقه ۷ با میانگین ۰۷/۲ در سطح بالاتری قرار دارد. بر همین اساس، کیفیت عملکردی، معنایی و کالبدی به ترتیب در منطقه ۶ با ارزش عددی ۶۹/۳، ۸۱/۳ و ۵۵/۳ و در منطقه ۷ به ترتیب با ارزش عددی ۵۱/۲، ۴۴/۲ و ۵۹/۱ بدست آمدند. کیفیت محیطی منطقه ۶ نسبت به منطقه ۷ به این دلیل بالاتر است که در منطقه ۶، کیفیت ساخت وسازهای بهتر، فضای سبز گسترده تر، تجهیزات و تاسیسات بهتر و بیشتر، دسترسی به حمل ونقل کارآمدتر، کیفیت بصری زیبا و... موجود است. نتایج میک مک نشان داد که در بین ۱۷ عامل مورد مطالعه، هیچ متغیری بعنوان متغیر تعیین کننده شناسایی نشد. همچنین متغیرهای وضعیت جمع آوری و دفع زباله های شهری و وضعیت دوربین های امنیتی به عنوان متغیرهای تاثیرپذیر یا نتیجه به دست آمدند.

کلیدواژه ها:

کیفیت محیط ، فضاهای شهری ، سلامت روان ، شهر اصفهان